پیوست ۸، افسانه شفاعت

پیوست ۸

اسطوره شفاعت

باور داشتن اینکه هر کسی، به جز خدا، بتواند به نیابت ما گناهانمان را ببخشد یا آرزوهایمان را برآورده سازد، به معنای شریک‌گذاری با خداست. این کفر است. قرآن اعلام می‌کند که "هر گونه شفاعت متعلق به خداست" (39:44) و که "در روز قیامت هیچ شفاعتی نخواهد بود" (2:254).

اسطوره شفاعت یکی از حیله‌های موثرترین شیطان برای فریب میلیون‌ها نفر به عبادت بت است. میلیون‌ها مسیحی باور دارند که عیسی برایشان نزد خدا شفاعت می‌کند و میلیون‌ها مسلمان باور دارند که محمد به نیابت از آن‌ها شفاعت می‌کند. بنابراین، این افراد عیسی و محمد را به بت‌پرستی می‌پردازند.

مفهوم شفاعت کاملاً غیرمنطقی است. کسانی که به شفاعت محمد ایمان دارند، به عنوان مثال، ادعا می‌کنند که او از خدا درخواست آمرزش برای آن‌ها می‌کند و آن‌ها را به بهشت پذیرفته می‌کند. آن‌ها تصور می‌کنند که در روز قیامت، محمد انتخاب‌های خود را برای شفاعتش انجام می‌دهد. اگر از کسانی که به شفاعت ایمان دارند بپرسید: "محمد چگونه شناخته خواهد کرد که کسانی که شایسته شفاعت او هستند؟"، به شما می‌گویند: "خدا به او خواهد گفت!" طبق این مفهوم، یک نفر به سوی محمد می‌رود و از او شفاعت خود را درخواست می‌کند. سپس محمد از خدا می‌پرسد که آیا این شخص شایسته شفاعت او است یا خیر. خدا به محمد اطلاع می‌دهد که این شخص شایسته ورود به بهشت است. محمد سپس به خدا می‌گوید که این شخص شایسته ورود به بهشت است! کفر آشکار است؛ کسانی که به شفاعت ایمان دارند، خدا را دبیر خصوصی محمد خود می‌سازند. خدا متعال با عظمت است.

از آنجا که قرآن دقیق‌ترین کتاب است، اذعان می‌کند که هر کسی در بهشت به نیایش برای عزیزانش خواهد پرداخت: "خدا لطفاً مادرم را به بهشت ببر." این شفاعت موثر خواهد بود اگر مادر فرد شایسته وارد شدن به بهشت باشد (2:255، 20:109، 21:28). بنابراین، شفاعت، هر چند به این شکل انجام می‌شود، کاملاً بی‌فایده است.

از قرآن می‌آموزیم که ابراهیم، بنده‌ی محبوب خدا، نتوانست برای پدرش شفاعت کند (9:114). نوح نتوانست برای پسرش شفاعت کند (11:46). محمد نتوانست برای عمویش (111:1-3) یا خویشاوندانش (9:80) شفاعت کند. چه چیزی باعث می‌شود کسی فکر کند که یک پیامبر یا ولی برای یک غریب کامل شفاعت خواهند کرد؟! ببینید 2:48، 123؛ 6:51، 70، 94؛ 7:53؛ 10:3؛ 19:87؛ 26:100؛ 30:13؛ 32:4؛ 36:23؛ 39:44؛ 40:18؛ 43:86؛ 53:26 و 74:48. شفاعت محمد در آیه 25:30 ذکر شده است.