Ek 8, Aracılık Efsanesi

Ek 8

Aracılığın Mit'i

Başka herhangi birinin, Tanrı dışında, günahlarımızın affedilmesi veya dileklerimizin yerine getirilmesi için aracılık yapabileceğine inanmak, Tanrı ile ortaklar kurmaktır. Bu, putperestliktir. Kuran, "Tüm aracılık Tanrı'ya aittir" (39:44) ve "Kıyamet Günü aracılık olmayacak" (2:254) şeklinde ilan eder.

Aracılık efsanesi, Şeytan'ın milyonlarca insanı putperestliğe kandırmak için kullandığı en etkili hilelerden biridir. Milyonlarca Hristiyan, İsa'nın Tanrı'ya aracılık edeceğine inanırken; milyonlarca Müslüman da Muhammed'in kendileri için aracılık yapacağına inanmaktadır. Sonuç olarak, bu insanlar İsa ve Muhammed'i putlaştırmaktadır.

Aracılık kavramı tamamen mantıksızdır. Mesela Muhammed'in aracılığına inananlar, onun Tanrı'ya kendilerini affetmesi için yalvaracaklarını ve cennete alınmalarını isteyeceklerini iddia ederler. Kıyamet gününde Muhammed'in aracılığı için adayları seçtiğini hayal ederler. Aracılığa inananlara "Muhammed, aracılık yapmaya layık olanları nasıl tanıyacak?" diye sorarsanız, size "Tanrı ona söyleyecek!" derler. Bu kavrama göre bir kişi Muhammed'e gidecek ve aracılığını isteyecek. Muhammed daha sonra Tanrı'ya bu kişinin aracılığa layık olup olmadığını soracak. Tanrı, bu kişinin cennete gitmeyi hak ettiğini Muhammed'e bildirecek. Muhammed daha sonra Tanrı'ya dönüp bu kişinin cennete gitmeyi hak ettiğini söyleyecek! Bu küfür açıktır; aracılığa inananlar Tanrı'yı Muhammed'in sekreteri haline getirirler. Tanrı yüceltilmiştir.

Kuran en doğru kitap olduğundan, Cennet'teki herkesin sevdikleri için şefaat edeceğini kabul eder: "Lütfen Tanrım, annemi Cennet'e sok." Bu şefaat, kişinin annesinin Cennet'e gitmeyi hak etmesi durumunda işe yarayacaktır (2:255, 20:109, 21:28). Dolayısıyla, bu şekilde gerçekleşecek olan şefaat tamamen işe yaramaz.

Kur'an'dan öğreniyoruz ki, Tanrı'nın sevgili kulu İbrahim, babası adına şefaat edemedi (9:114). Nuh, oğlu adına şefaat edemedi (11:46). Muhammed, amcası (111:1-3) veya akrabaları (9:80) adına şefaat edemedi. Bir peygamberin ya da velinin neden bir yabancı adına şefaat edeceğini düşündüren nedir?! Bakınız: 2:48, 123; 6:51, 70, 94; 7:53; 10:3; 19:87; 26:100; 30:13; 32:4; 36:23; 39:44; 40:18; 43:86; 53:26 ve 74:48. Muhammed'in şefaati 25:30'da geçmektedir.