ਕੁਰਆਨ 2:91 — ਗਊ (ਅਲ-ਬਕਰਾਹ)

جب اُنہانُوں نوں کہیا جاندا ہے، "تُسیں پرمेशور دیاں اِشارتاں وچ اِیمان لاو," اُنہانُوں کہندے نی، "اُس وچ اِیمان رکھدے ہان جو اساں تک بھیجی گئی." اس طرح، اُنہانُوں نے مُخالف اِشارتاں وچ اِیمان نہیں رکھیا، حالانکہ اگ اُساں دے رب دے حق والی اور اُنہانے دۇنیا وچ جو کچھ ہوا اُساں نوں تصدیق کردا ہے! کہو، "پھر تُسیں پرمیشور دے پیغمبراں نوں کیوں ماریا، اگ تُسیں ایماندار سن؟"

[2:90] اوہ بے شک اپنی روحاں بیچ چکے ہن—اللہ دے ویلے ان کو ناپسند کرنا چاہنا، جو کسی بندے تے اپنا فضل نیکی کرنا چاہو۔ اس نال، انہاں تے ایک اور غصہ آیا۔ کافراں نوں ذلت دی سزا ملی اے۔

[2:92] موسی نے تہاں توں عظیم کرامات نال آ کے، پر تو اس دی غائبی وچ بھینس دی پوجا کیتی، اور تو بدکار ہو گیا۔