ਕੁਰਆਨ 24:43 — ਰੋਸ਼ਨੀ (ਅਲ-ਨੂਰ)

أَلَم تَرَ أَنَّ اللَّهَ يُزجى سَحابًا ثُمَّ يُؤَلِّفُ بَينَهُ ثُمَّ يَجعَلُهُ رُكامًا فَتَرَى الوَدقَ يَخرُجُ مِن خِلٰلِهِ وَيُنَزِّلُ مِنَ السَّماءِ مِن جِبالٍ فيها مِن بَرَدٍ فَيُصيبُ بِهِ مَن يَشاءُ وَيَصرِفُهُ عَن مَن يَشاءُ ۖ يَكادُ سَنا بَرقِهِ يَذهَبُ بِالأَبصٰرِ

ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ ਕਿ ਰੱਬ ਬਾਦਲਾਂ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਉੱਪਰ ਦੇ ਉੱਪਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਰਸਾਉਣ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹੋ? ਉਹ ਆਸਮਾਨ ਤੋਂ ਬਰਫ ਦੀ ਭਾਰੀ ਮਾਤਰਾ ਭੇਜਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਚਾਹੇ ਓਹ ਢੱਕ ਸਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਚਾਹੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਲਟਾ ਦੇਵੇ। ਬਰਫ ਦੀ ਚਮਕ ਆਖਾਂ ਨੂੰ ਲਗਭਗ ਅੰਧਾ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

[24:42] ਆਸਮਾਨਾਂ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਸੂਬਾ ਸਿਰਫ ਖੁਦਾ ਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸੀ ਵੀ ਖੁਦਾ ਦੇ ਹੀ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਹੈ।

[24:44] ਰੱਬ ਰਾਤ ਅਤੇ ਦਿਨ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਸਬਕ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਿਹਨਾਂ ਦੇ ਕੰਨ ਹਨ।