ਕੁਰਆਨ 28:46 — تاریخ (القصص)

وَما كُنتَ بِجانِبِ الطّورِ إِذ نادَينا وَلٰكِن رَحمَةً مِن رَبِّكَ لِتُنذِرَ قَومًا ما أَتىٰهُم مِن نَذيرٍ مِن قَبلِكَ لَعَلَّهُم يَتَذَكَّرونَ

تہانوں وی مونٹ سینائی دی ڈھلان 'تے نئیں سی جب اساں (موسیٰ نوں) بلایا۔ پر اے تہانے دے رب دی مہربانی اے، (لوکاں دے لئی) اس لئی کہ انساناں نوں چیتاوا دینا، جنہاں نوں تے توہانوں توقیر کرن والا کوئی نہیں سی، تاکہ انہاں نوں ہوشیاری آوے۔

[28:45] پਰ ਅਸੀਂ ਕਈ ਪੀੜੀਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਕਾਰਨ, (ਉਹ ਭਟਕ ਗਏ). ਤੁਸੀਂ ਮਿਦਿਆਨ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਨਾਂ ਨੂੰ ਸਾਡੀਆਂ ਵਾਕਿਆਂ ਸੁਣਾਉਂਦੇ. ਪਰ ਅਸੀਂ ਦੂਤ ਭੇਜੇ ਸੀ।

[28:47] ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਕਹ ਸਕਦੇ, ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਉਹਨੂੰ ਇੱਕ ਮੁਰਸ਼ਲ ਭੇਜਿਆ ਹੁੰਦਾ, "ਸਾਡੇ ਰੱਬ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਇੱਕ ਮੈਸੇਂਜਰ ਭੇਜਿਆ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਾਕੀਆਂ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਕਰਦੇ, ਅਤੇ ਮਾਨਨ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ."