ਕੁਰਆਨ 47:15 — محمد (محمد)

مَثَلُ الجَنَّةِ الَّتى وُعِدَ المُتَّقونَ ۖ فيها أَنهٰرٌ مِن ماءٍ غَيرِ ءاسِنٍ وَأَنهٰرٌ مِن لَبَنٍ لَم يَتَغَيَّر طَعمُهُ وَأَنهٰرٌ مِن خَمرٍ لَذَّةٍ لِلشّٰرِبينَ وَأَنهٰرٌ مِن عَسَلٍ مُصَفًّى ۖ وَلَهُم فيها مِن كُلِّ الثَّمَرٰتِ وَمَغفِرَةٌ مِن رَبِّهِم ۖ كَمَن هُوَ خٰلِدٌ فِى النّارِ وَسُقوا ماءً حَميمًا فَقَطَّعَ أَمعاءَهُم

ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਵਾਅਦੀ ਜੋ ਸਚੇ ਲਈ ਵਾਅਦੀ ਸੁਰਗ ਦੀ ਉਪਮਾ ਇਹ ਹੈ: ਉਸ ਵਿਚ ਨਾਪਾਕ ਪਾਣੀ ਦੇ ਦਰਿਆ, ਤਾਜ਼ ਦੁੱਧ ਦੇ ਦਰਿਆ, ਸੁਆਦਿਲ ਮਦੇਰਾ ਦੇ ਦਰਿਆ - ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਲਾਜ਼ਵਾਬ ਅਤੇ ਛਾਣੇ ਸ਼ਹਦ ਦੇ ਦਰਿਆ ਹਨ। ਉਸ ਵਿਚ ਹਰ ਤਰਾਂ ਦੇ ਫਲ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਮਾਫੀ ਹੈ। (ਕੀ ਉਹ ਵਧੀਆ ਹਨ) ਜਾਂ ਉਹ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਲਈ ਦੋਜ਼ਖ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਦੋਜ਼ਖੀ ਪਾਣੀ ਪੀਣਗੇ ਜੋ ਉਨਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਫਾੜਦਾ ਹੈ?

[47:14] ਕੀ ਉਹ ਜੀਵਨਮੁਖ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਮਾਨ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੁਰੇ ਕੰਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਜਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਪਿਛਲੀ ਕਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ?

[47:16] ਕੁਝ ਲੋਕ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਉਹ ਉਨਾਂ ਨੂੰ ਪੁਛਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਮਿਲਿਆ ਸੀ, "ਉਹ ਕੀ ਕਿਹਾ ਸੀ?" ਰੱਬ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਨਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਮੁਹੱਰ ਲਗਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਿਰਫ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਦੇ ਹਨ।