ਕੁਰਆਨ 59:9 — ਖ਼ਲਸਾ (ਅਲ-ਹਾਸ਼ਰ)

وَالَّذينَ تَبَوَّءُو الدّارَ وَالإيمٰنَ مِن قَبلِهِم يُحِبّونَ مَن هاجَرَ إِلَيهِم وَلا يَجِدونَ فى صُدورِهِم حاجَةً مِمّا أوتوا وَيُؤثِرونَ عَلىٰ أَنفُسِهِم وَلَو كانَ بِهِم خَصاصَةٌ ۚ وَمَن يوقَ شُحَّ نَفسِهِ فَأُولٰئِكَ هُمُ المُفلِحونَ

ਜਿਹਨਾਂ ਨੇ ਉਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਘਰ ਅਤੇ ਆਸਰਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਾਨਨ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਉਹ ਉਨਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੱਕ ਆਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਹਿਚਕ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਵਾਸਤਵਿਕ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਨਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਿਵਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਵਾਹਿਗਰੂ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਹ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਚੀਜ਼਼ਾਂ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਬਿਲਕੁਲ, ਉਹ ਜੋ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਾਕਰਿਕ ਕੰਜੂਸੀ ਨੂੰ ਪਾਰ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹੀ ਕਾਮਯਾਬ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

[59:8] (ਤੁਸੀਂ ਦੇਣਾ) ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਪਰਤਿਸਥਿਤ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਾਲਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਮ੍ਪਤੀਆਂ ਤੋਂ ਵੰਚਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਖੁਦਾ ਦੀ ਮਿਹਰ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਖੁਦਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਦੂਤ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦੇ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ ਸੱਚੇ ਹਨ।

[59:10] ਉਹ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਈਮਾਨ ਲਈ ਮਨੁੱਖ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਸਾਡੇ ਪਰਵਾਰਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਸਾਡੇ ਰੱਖਦਾ ਰਹਿਓ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਜੋ ਈਮਾਨ ਲਿਆ ਹੋਇਆ। ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੂੰ ਦਯਾਲੁ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਰਬਾਨ।"