ਕੁਰਆਨ 35:45 — ਆਰੰਭਕ (ਫਾਤਰ)

وَلَو يُؤاخِذُ اللَّهُ النّاسَ بِما كَسَبوا ما تَرَكَ عَلىٰ ظَهرِها مِن دابَّةٍ وَلٰكِن يُؤَخِّرُهُم إِلىٰ أَجَلٍ مُسَمًّى ۖ فَإِذا جاءَ أَجَلُهُم فَإِنَّ اللَّهَ كانَ بِعِبادِهِ بَصيرًا

ਜੇ ਰੱਬ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਨਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਲਈ ਸਜਾ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਇੱਕ ਵੀ ਜੀਵ ਨਹੀਂ ਬਚਿਆ ਰਹਿੰਦਾ। ਪਰ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਠੋਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਇੱਕ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਅੰਤ ਲਈ। ਜਦੋਂ ਉਨਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਰੱਬ ਆਪਣੇ ਬੰਦਿਆਂ ਦਾ ਦੇਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।

[35:44] ਕੀ ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੁੰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਿਛੇ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਨਤੀਜੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਨੋਟ ਕੀਤਾ? ਉਹ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਤੋਂ ਵਧ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਸਨ। ਆਕਾਸ 'ਚ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਕੁਝ ਵੀ ਛੁਪਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਉਹ ਸਰਬਜਞ, ਸਰਬਸ਼ਕਤੀਮਾਨ ਹਨ।