ਕੁਰਆਨ 41:49 — تفصیلی (فصیلت)

لا يَسـَٔمُ الإِنسٰنُ مِن دُعاءِ الخَيرِ وَإِن مَسَّهُ الشَّرُّ فَيَـٔوسٌ قَنوطٌ

ਇਨਸਾਨ ਕਦੇ ਭਲੇ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਬਿੰਦੀ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁਸੀਬਤ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਿਰਾਸ, ਉਮੀਦਵਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

[41:48] اوہ اکثر کردیا گئیا مورتاں انہانے نوں انہانے توں انکار کردیا کرینگی، تے انہانوں اے سمجھ آوے گا کہ کوئی بھاگ نہیں ہونا۔

[41:50] ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕੁਝ ਮੁਸੀਬਤ ਦੇ ਬਾਅਦ ਆਸੀਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਇਹ ਮੇਰਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ ਕਿ ਕਦੇ ਘੜੀ ਆਵੇਗੀ। ਵਾਰੀ ਵਾਰ ਜੋ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਵਧੀਆ ਹੋਵੇਗਾ।" ਨਿਸ਼ਚਯ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਨਾਸਤਿਕ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਸੂਚਨਾ ਦੇਵੇਂਗੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਗ੍ਰਹਿਤ ਸਜ਼ਾ ਵਿੱਚ ਧਾਰਿਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।