ਕੁਰਆਨ 41:51 — تفصیلی (فصیلت)

جب اسان انسان نوں دعا دیندے ہان, اس اوہ پلٹ جاندا اے, اتے اور وی دور تے دور جاندا اے, تے جب اس تے کوئی مصیبت آوے, اس نوں بلند آواز نال درخواست کرنی پیندی اے۔

[41:50] ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕੁਝ ਮੁਸੀਬਤ ਦੇ ਬਾਅਦ ਆਸੀਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਇਹ ਮੇਰਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ ਕਿ ਕਦੇ ਘੜੀ ਆਵੇਗੀ। ਵਾਰੀ ਵਾਰ ਜੋ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਵਧੀਆ ਹੋਵੇਗਾ।" ਨਿਸ਼ਚਯ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਨਾਸਤਿਕ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਸੂਚਨਾ ਦੇਵੇਂਗੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਗ੍ਰਹਿਤ ਸਜ਼ਾ ਵਿੱਚ ਧਾਰਿਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।

[41:52] ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰੋ: "ਅਗਰ ਇਹ ਸੱਚਮੁਚ ਖੁਦਾਵੰਦ ਤੋਂ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਅਣਗੇਅਣ ਕਰਨ ਦਾ ਨਿਰਣਾ ਕਰਦੇ ਹੋ? ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਿਹੜੇ ਗੁਮਰਾਹ ਹਨ ਜੋ ਇਸ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਦਾ ਨਿਰਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ?"