Kur'an 27:18 — Karınca

حَتّىٰ إِذا أَتَوا عَلىٰ وادِ النَّملِ قالَت نَملَةٌ يٰأَيُّهَا النَّملُ ادخُلوا مَسٰكِنَكُم لا يَحطِمَنَّكُم سُلَيمٰنُ وَجُنودُهُ وَهُم لا يَشعُرونَ

Karıncaların vadisine yaklaştıklarında bir karınca dedi ki “Ey karıncalar! Yuvalarınıza giriniz ki Süleyman ve askerleri farkında olmayarak sizi ezmesinler.”*

[27:17] Süleyman’ın hizmetinde seferber edilenler, onun cinlerden, insanlardan ve aynı zamanda kuşlardan oluşan itaatkâr askerleriydi; hepsi onun emrindeydi.

[27:19] Gülümsedi ve onun sözüne güldü,* dedi ki “Rabbim! Beni, bana ve ana-babama ihsan ettiğin nimetlere minnettar olmaya ve Seni memnun edecek doğru işler yapmaya yönelt. Rahmetinle beni doğru kullarının topluluğuna kabul et.