Παράρτημα 17, Θάνατος

Παράρτημα 17

Θάνατος

Ο θάνατος είναι ένα μεγάλο μυστήριο για τους περισσότερους ανθρώπους. Δεν ισχύει το ίδιο για τους μαθητές του Κορανίου. Μαθαίνουμε ότι ο θάνατος είναι ακριβώς σαν τον ύπνο, πλήρης με όνειρα (6:60, 40:46). Ο χρόνος μεταξύ του θανάτου και της ανάστασης περνάει σαν μια νύχτα ύπνου (2:259; 6:60; 10:45; 16:21; 18:11, 19, 25; 30:55).

Στη στιγμή του θανάτου, όλοι γνωρίζουν το πεπρωμένο τους· Παράδεισος ή Κόλαση. Για τους απιστούντες, ο θάνατος είναι ένα φρικτό γεγονός· οι αγγέλοι τους χτυπούν στα πρόσωπα και στα οπίσθιά τους καθώς αρπάζουν τις ψυχές τους (8:50, 47:27, 79:1).

Συνεχώς, το Κοράνι μιλά για δύο θανάτους, ο πρώτος θάνατος συνέβη όταν αποτυγχάναμε να σταθούμε με την απόλυτη εξουσία του Θεού (Παράρτημα 7). Αυτός ο πρώτος θάνατος κράτησε μέχρι να γεννηθούμε σε αυτόν τον κόσμο. Ο δεύτερος θάνατος τερματίζει τη ζωή μας σε αυτόν τον κόσμο (2:28, 22:66, 40:11).

Σημείωση: Το παρακάτω είναι αναπαραγωγή του κύριου άρθρου από το τεύχος του Φεβρουαρίου του 1990 του Submitters Perspective, του μηνιαίου δελτίου της United Submitters International. Αυτό ήταν το προτελευταίο τεύχος που συνέγραψε ο Δρ. Χαλίφα. Ολοκληρώθηκε και αποστάληκε εγκαίρως, τον Δεκέμβριο του 1989. Ο Δρ. Χαλίφα μαρτύρησε στις 31 Ιανουαρίου 1990 και η ψυχή του πήγε απευθείας στον Παράδεισο.

Οι δίκαιοι στην πραγματικότητα δεν πεθαίνουν, πηγαίνουν απευθείας στον Παράδεισο.

Δώστε καλά νέα σε όσους πιστεύουν και εργάζονται δικαιοσύνη, ότι θα έχουν κήπους με ρέουσες ρείθρα. Όταν τους παρασχεθούν προμήθειες φρούτων μέσα σε αυτούς, θα πουν, "Αυτό είναι αυτό που μας δόθηκε στο παρελθόν." Θα τους δοθούν παρόμοιες προμήθειες, και θα έχουν καθαρές συζύγους μέσα σε αυτούς. Θα μείνουν εκεί για πάντα. (2:25)

Μην νομίζετε ότι εκείνοι που σκοτώνονται υπέρ του Θεού είναι νεκροί· ζουν στον Κύριό τους, παρέχοντας τους ό,τι χρειάζονται. (3:169)

ΜΗΝ λες για εκείνους που σκοτώνονται για τον λόγο του Θεού, "Είναι νεκροί." Είναι ζωντανοί, αλλά εσύ δεν το αντιλαμβάνεσαι. (2:154)

Ω πιστοί, απαντήστε στο Θεό και στον προφήτη όταν σας προσκαλεί σε αυτό που σας δίνει ζωή. (8:24)

Όσοι μεταναστεύουν για χάρη του Θεού, και στη συνέχεια σκοτώνονται ή πεθαίνουν, ο Θεός σίγουρα θα τους παρέχει μια καλή πρόνοια. (22:58)

Δεν γεύονται του θανάτου, πέρα από τον πρώτο θάνατο, και ο Θεός τους φείδεται της τιμωρίας της Κόλασης. (44:56)

Του είπαν, "Εισέλθε στον Παράδεισο." Κι εκείνος είπε, "Θα 'θελα οι συγχωρημένοι μου να γνωρίζουν στη γη ότι ο Κύριός μου με συγχωρεί και με τιμά." (36:26-27)

Όπως αναφέρεται στα 3:81 και 46:9, ο Μεσίτης της Διαθήκης του Θεού δε φέρνει τίποτα καινούριο· ό,τι λαμβάνω και σας μεταβιβάζω είναι ήδη στο Κοράνι. Ωστόσο, το Κοράνι είναι γεμάτο πληροφορίες που κρατά ο Παντοδύναμος Θεός για αποκάλυψη σε συγκεκριμένο χρόνο. Τώρα είναι η στιγμή να εξετάσετε τους παραπάνω στίχους και να μάθετε τα μεγάλα νέα: ΟΙ ΔΙΚΑΙΟΙ ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ· όταν η ζωή τους σε αυτήν τη γη φθάσει στο προκαθορισμένο τέλος, ο άγγελος του θανάτου απλά τους καλεί να εγκαταλείψουν τα σωματικά τους και να μεταβούν στον Παράδεισο, την ίδια Παράδεισο όπου κάποτε ζούσαν ο Αδάμ και η Εύα. Ο Παράδεισος υπάρχει από την εποχή του Αδάμ και της Εύας. Μαθαίνουμε από τα 89:27-30 ότι ο Θεός καλεί τις ψυχές των πιστών: "Εισέλθετε στον Παράδεισό Μου."

Η ΔΙΚΉ ΜΟΥ ΕΜΠΕΙΡΊΑ

Όταν η συμμαχία του Θεού με τους προφήτες εκπληρώθη σύμφωνα με το 3:81, μεταφέρθηκα στον Παράδεισο όπου ζουν οι δίκαιοι ΤΩΡΑ (4:69). Ενώ το σώμα μου ήταν εδώ κάτω στη γη, βρισκόμουν στον ίδιο Παράδεισο του Αδάμ και της Εύας.

ΟΙ ΑΠΙΣΤΟΙ

Όσον αφορά τους αποπιστεύοντες, γνωρίζουν στη στιγμή του θανάτου ότι είναι προορισμένοι για την Κόλαση. Οι αγγέλοι τους χτυπούν στα πρόσωπα και στα πίσω μέρη (8:50 & 47:27), τους διατάζουν να εκδιώξουν τις ψυχές τους (6:93), και μετά "κλέβουν τις ψυχές τους" (79:1). Ο Κοράνι διδάσκει ότι οι αποπιστεύοντες περνούν από 2 θανάτους (2:28 & 40:11). Θα υποστούν θάνατο - μια κατάσταση της μηδενικότητας κατά την οποία βλέπουν την Κόλαση μέρα και νύχτα σε ένα συνεχές εφιάλτη που διαρκεί μέχρι την Ημέρα της Κρίσης (40:46). Η Κόλαση δεν υπάρχει ακόμη (40:46, 89:23).

Φυσικά, οι δίκαιοι αποχωρούν.

Όσον αφορά τους ανθρώπους, οι δίκαιοι "πεθαίνουν". Οι άνθρωποι δεν συνειδητοποιούν ότι οι δίκαιοι απλώς αφήνουν τα σώματά τους και μετακινούνται στον Παράδεισο. Οι στίχοι που παρουσιάζονται παραπάνω είναι αυτονόητοι. Μας λένε ότι οι δίκαιοι πεθαίνουν μόνο μια φορά - τον θάνατο που έχουμε ήδη βιώσει ως συνέπεια του μεγάλου διαζυγίου (38:69). Στο 36:26-27, βλέπουμε την καλύτερη απόδειξη ότι οι δίκαιοι πηγαίνουν στον Παράδεισο, ενώ οι φίλοι και συγγενείς τους εξακολουθούν να ζουν στη γη. Σαν να πάνε στην Χαβάη και να μας περιμένουν εκεί. Δείτε επίσης το 16:32 και το 6:60-62.