Dodatek 17, Śmierć
Dodatek 17
Śmierć
Śmierć jest wielką tajemnicą dla większości ludzi. Nie dla uczniów Koranu. Uczymy się, że śmierć jest dokładnie jak sen; z pełnią snów (6:60, 40:46). Okres między śmiercią a zmartwychwstaniem mija jak jedna noc snu (2:259; 6:60; 10:45; 16:21; 18:11, 19, 25; 30:55).
W chwili śmierci każdy poznaje swój los; Niebo albo Piekło. Dla niewierzących śmierć jest strasznym wydarzeniem; aniołowie biją ich po twarzach i tyłkach, gdy wyrywają ich dusze (8:50, 47:27, 79:1).
Konsekwentnie Koran mówi o dwóch śmierciach, pierwsza śmierć miała miejsce, gdy zawiedliśmy w stawaniu po stronie absolutnej władzy Boga (Dodatek 7). Ta pierwsza śmierć trwała aż do naszego narodzenia na tym świecie. Druga śmierć kończy nasze życie na tym świecie (2:28, 22:66, 40:11).
Uwaga: Poniższy tekst jest reprodukcją artykułu wiodącego z lutego 1990 roku z perspektywy uczestnika, miesięcznego biuletynu United Submitters International. Był to przedostatni numer napisany przez dr. Khalifa. Został ukończony i wysłany z wyprzedzeniem w grudniu 1989 roku. Dr. Khalifa został męczennikiem 31 stycznia 1990 roku, a jego dusza została zabrana bezpośrednio do Raju.
Sprawiedliwi naprawdę nie umierają, oni idą prosto do nieba.
Daj dobrą nowinę tym, którzy wierzą i czynią dobre uczynki, że będą mieli ogrody z płynącymi strumieniami. Gdy dostaną owoce jako zapasy, powiedzą: "To jest to, co otrzymaliśmy wcześniej". Będą dostawać podobne zapasy i będą mieć tam czystych małżonków. Będą tam przebywać na zawsze. (2:25)
Nie sądźcie, że ci, którzy giną na drodze Boga, są martwi; oni żyją u swego Pana, otrzymując zaopatrzenie. (3:169)
Nie mów o tych, którzy giną na drodze Boga, że są martwi. Bo oni są żywi, lecz wy tego nie postrzegacie. (2:154)
O wy, którzy wierzycie, odpowiadajcie na wezwanie Boga i Proroka, gdy wzywa was do tego, co was ożywia. (8:24)
Ci, którzy emigrują na drodze Boga, a następnie zostaną zabici lub umrą, Bóg z pewnością dostarczy im dobre zabezpieczenie. (22:58)
Oni nie smakują śmierci poza pierwszą śmiercią, a Bóg oszczędza im karę piekła. (44:56)
Powiedziano mu: "Wejdź do Raju". On odpowiedział: "O, gdyby tylko moi ludzie (na ziemi) wiedzieli, że mój Pan mi przebaczył i mnie uczcił." (36:26-27)
| Nagroda za grzech to śmierć [Rzymian 6:23] |
Jak stwierdza 3:81 i 46:9, Posłaniec Przymierza Boga nie przynosi niczego nowego; wszystko, co otrzymuję i przekazuję wam, jest już zawarte w Koranie. Jednakże Koran jest pełen informacji, które są przechowywane przez Wszechmogącego Boga do objawienia w określonym czasie. Teraz nadszedł czas, aby przyjrzeć się wersetom powyżej i dowiedzieć się wielkiej nowiny: PRAWI NIE UMIERAJĄ; gdy ich życie na tej ziemi dobiega końca, anioł śmierci po prostu zaprasza ich do opuszczenia ziemskich ciał i przeniesienia się do Nieba, tego samego Raju, w którym kiedyś żyli Adam i Ewa. Niebo istnieje od czasów Adama i Ewy. Dowiadujemy się z 89:27-30, że Bóg zaprasza dusze wierzących: "Wejdźcie do Mojego Raju."
MOJE WŁASNE DOŚWIADCZENIE
Kiedy przymierze Boga z prorokami zostało spełnione zgodnie z 3:81, zostałem zabrany do Nieba, gdzie teraz żyją sprawiedliwi (4:69). Podczas gdy moje ciało było tutaj na ziemi, przebywałem w tym samym Raju, co Adam i Ewa.
NIEWIERZĄCY
Co do niewierzących, w chwili śmierci wiedzą, że są skazani na Piekło. Anioły biją ich po twarzach i tyłkach (8:50 & 47:27), nakazują im opuścić swoje dusze (6:93), po czym "chwytają ich dusze" (79:1). Koran naucza, że niewierzący przechodzą przez 2 śmierci (2:28 & 40:11). Będą oni poddani śmierci - stanowi nicości, podczas którego widzą Piekło dzień i noc w ciągłym koszmarze, który trwa aż do Dnia Sądu (40:46). Piekło jeszcze nie istnieje (40:46, 89:23).
Oczywiście, sprawiedliwi odchodzą.
Jeśli chodzi o ludzi, sprawiedliwi "umierają". Ludzie nie zdają sobie sprawy, że sprawiedliwi po prostu opuszczają swoje ciała i przechodzą do Raju. Wersety powyżej są jasne. Mówią nam, że sprawiedliwi umierają tylko raz - tę jedną śmierć, którą już doświadczyliśmy jako konsekwencję wielkiej niezgody (38:69). W 36:26-27 widzimy najlepsze dowody na to, że sprawiedliwi idą do Raju, podczas gdy ich przyjaciele i krewni wciąż żyją na ziemi. To jakby pojechali na Hawaje i czekali tam na nas. Zobacz także 16:32 i 6:60-62.