قرآن 11:10 — هود (هود)

هرگاه ما به او پس از اينكه به بدبختی گرفتار شده بود، نعمتی عطا كنيم، می‌گويد، "همه بدبختی‏ها از من دور شده‏‌اند؛" او هيجان زده می‌شود، مغرور.

[11:9] هرگاه ما به انسان از روی رحمت خود نعمتی عطا كنيم، سپس آن را برداريم، او نااميد می‌شود، ناسپاس.

[11:11] و اما كسانی كه ثابت قدمانه استقامت می‌كنند، و زندگی پرهيزكارانه‏‌ای را در پيش می‌گيرند، سزاوار عفو و پاداش سخاوتمندانه هستند.