سوره 11: هود (هود)
به نام خدا، بخشندهترين، مهربانترين
[11:1] ا.ل.ر. اين كتابی آسمانی است كه آيات آن كامل، و سپس واضح و روشن شده است. از طرف حكيمترين می‌آيد، آگاهترين.
قرآن: رسول خدا
[11:2] اعلام می‌دارد: "شما نبايد غير از خدا را پرستش كنيد. من به عنوان هشدار دهنده، و بشارت دهنده از طرف او بر شما می‌آيم.
[11:3] "شما بايد از پروردگارتان طلب بخشش كنيد، سپس به او توبه كنيد. سپس او به شما تا زمانی از قبل تعيين شده نعمت بسيار می‌دهد، و رحمتش را به كسانی كه سزاوار آن باشند، عطا می‌كند. اگر روی بگردانيد، پس من برای شما از عذاب آن روز هيبتانگيز می‌ترسم."
[11:4] سرانجام بازگشت شما بسوی خدا است، و او قادر مطلق است.
[11:5] بدرستيكه آنها درونیترين افكارشان را مخفی می‌كنند، انگار كه او را از دانستن آن بازمی‌دارند. درواقع، همانطور كه خود را در لباسهايشان می‌پوشانند، او از آنچه مخفی می‌كنند و آشكار می‌كنند، آگاه است. او از درونیترين افكار آگاه است.
روزيها تضمين شده است
[11:6] هيچ موجودی در زمين نيست كه روزیاش از طرف خدا تضمين نشده باشد. و او دوره و سرنوشت نهايی آن را می‌داند. همه در پروندهای كامل ثبت شده است.
[11:7] او آن يكتايی است كه آسمانها و زمين را در شش روز خلق كرد- و قلمرو (زمينی) او كاملاً پوشيده از آب بود- تا شما را امتحان كند، تا پرهيزكاران در ميان شما را مشخص كند. با اين حال هنگاميكه می‌گويی، "پس از مرگ، برانگيخته خواهيد شد،" كسانی كه ايمان ندارند خواهند گفت، "اين جادويی است آشكار."
[11:8] و اگر ما عذابی را كه آنها سزاوار آن شدهاند، به تأخير اندازيم-چون برای جمعيت خاصی آن را نگاه داشتهايم-گويند، "پس او منتظر چيست؟" درواقع، هنگاميكه بر ايشان آيد، هيچ چيز نمی‌تواند آن را متوقف سازد، و گرفتار استهزای خود خواهند شد.
[11:9] هرگاه ما به انسان از روی رحمت خود نعمتی عطا كنيم، سپس آن را برداريم، او نااميد می‌شود، ناسپاس.
[11:10] هرگاه ما به او پس از اينكه به بدبختی گرفتار شده بود، نعمتی عطا كنيم، می‌گويد، "همه بدبختیها از من دور شدهاند؛" او هيجان زده می‌شود، مغرور.
[11:11] و اما كسانی كه ثابت قدمانه استقامت می‌كنند، و زندگی پرهيزكارانهای را در پيش می‌گيرند، سزاوار عفو و پاداش سخاوتمندانه هستند.
آيات خدا سنگين است
[11:12] ممكنست بخواهی از بعضی از آنچه به تو وحی شده است چشمپوشی كنی، و ممكن است با آن آزرده شوی. همچنين، آنها ممكن است بگويند، "چرا گنجی بر او پايين نمی‌آيد، يا فرشتهای؟" تو فقط هشدار دهنده هستی؛ خدا همه چيز را كنترل می‌كند.
قرآن: غيرقابل تقليد
[11:13] اگر بگويند، "او (قرآن را) جعل كرده است،" بگو، "پس ده سوره مانند اينها جعلی تهيه كنيد، و هر كسی را می‌توانيد بغير از خدا دعوت كنيد، اگر راست می‌گوييد."
[11:14] اگر در به مبارزه طلبيدن تو موفق نشدند، پس بدان كه اين با دانش خدا نازل شده است، و غير از او خدايی نيست. پس آيا آنوقت تسليم می‌شويد؟
[11:15] كسانی كه در پی زندگی اين دنيا و تجملات مادی آن هستند، ما پاداش اعمالشان را در اين دنيا خواهيم داد، بدون كوچكترين كم و كسر.
[11:16] آنها هستند كه از سهم خود در آخرت گذشتند و در نتيجه، سرنوشتشان جهنم است. همه كارهايشان بيهوده است؛ هر عملی انجام دادهاند باطل است.
كُد رياضی قرآن
[11:17] و اما كسانی كه از طرف پروردگارشان اثبات محكمی به ايشان داده شده است كه بوسيله شاهدی از طرف او گزارش شد، و قبل از آن كتاب موسی پيشوا و رحمت بود، حتماً ايمان خواهند آورد. و اما كسانی كه در ميان گروههای مختلف ايمان نمی‌آورند، جهنم در انتظارشان است. هيچ شكی نكن؛ اين حقيقت است از طرف پروردگارت، اما اكثر مردم ايمان نمی‌آورند.
[11:18] چه كسانی پليدتر از آنهايی هستند كه درباره خدا دروغ می‌سازند؟ آنها نزد پروردگارشان حاضر خواهند شد، و شهود خواهند گفت، "اينها هستند كسانی كه درباره پروردگارشان دروغ گفتند. متجاوزين گرفتار محكوميت خدا شدهاند."
[11:19] آنها از راه خدا دور می‌كنند و به دنبال كجی آن هستند و آنها به آخرت كافر هستند.
كافران
[11:20] اينها هرگز فرار نخواهند كرد، و هيچ مولا و سروری نخواهند يافت تا آنها را در مقابل خدا كمك كند. عذاب برايشان دوبرابر خواهد شد. آنها در شنيدن كوتاهی كردهاند، و در ديدن كوتاهی كردهاند.
[11:21] اينها هستند كسانی كه نفسشان را می‌بازند، و معبودانی كه جعل كرده بودند ايشان را طرد خواهند كرد.
[11:22] هيچ شكی نيست كه در آخرت آنها بدترين بازندگان خواهند بود.
مؤمنان
[11:23] و اما كسانی كه ايمان دارند، و زندگی پرهيزكارانهای را در پيش می‌گيرند، و خود را وقف پروردگارشان می‌كنند، ساكنان پرديس هستند؛ آنها در آن جاودان باشند.
[11:24] مثال اين دو گروه مانند كور و كر است، در مقايسه با بينا و شنوا. آيا آنها برابر هستند؟ آيا متوجه نمی‌شويد؟
نوح
[11:25] ما نوح را بر مردمش فرستاديم، می‌گفت، " من بعنوان هشدار دهندهای آشكار بر شما می‌آيم.
[11:26] "شما نبايد غير از خدا را پرستش كنيد. من برای شما از عذاب روزی دردناك می‌ترسم."
[11:27] رهبرانی كه در ميان مردم او ايمان نياوردند، گفتند، "می‌بينيم كه تو جز بشری مانند ما نيستی، و می‌بينيم كه اولين كسانی كه از تو پيروی می‌كنند، بدترين كسان در ميان ما هستند. ما می‌بينيم كه شما هيچ برتری بر ما نداريد. درواقع، ما فكر می‌كنيم كه شما دروغگو هستيد."
[11:28] او گفت، "ای مردم من، اگر اثبات محكمی از طرف پروردگارم داشته باشم، چطور؟ اگر او نعمتش را از روی رحمتش به من داده باشد، چطور؟ اگرچه كه شما نمی‌توانيد آن را ببينيد. آيا ما شما را مجبور می‌كنيم كه به اين ايمان آوريد؟
[11:29] "ای مردم من، من از شما پولی نمی‌خواهم؛ دستمزد من فقط از طرف خدا می‌آيد. من كسانی را كه ايمان آوردند، طرد نمی‌كنم؛ آنها پروردگارشان را ملاقات خواهند كرد (و تنها او دربارهشان قضاوت خواهد كرد). من می‌بينم كه شما مردم نادانی هستيد.
[11:30] "ای مردم من، چه كسی می‌تواند من را در مقابل خدا حمايت كند، اگر من ايشان را طرد كنم؟ آيا توجه نمی‌كنيد؟
همه قدرتها از آن خدا است
[11:31] "من ادعا نمی‌كنم كه گنجهای خدا نزد من است، و نه از آينده خبر دارم، نه ادعا می‌كنم كه فرشته هستم. نه به كسانی كه در نظر شما حقير هستند می‌گويم كه خدا هيچگونه نعمتی به ايشان عطا نخواهد كرد. خدا بهتر می‌داند كه افكار درونیشان چيست. (اگر اين كار را می‌كردم،) خطاكار بودم."
[11:32] آنها گفتند، "ای نوح، تو با ما بحث كردهای، و همينطور به بحث خود ادامه دادهای. ما تو را به مبارزه می‌طلبيم تا عذابی كه ما را به آن تهديد می‌كنی بياوری، اگر راست می‌گويی."
[11:33] او گفت، "خدا آن يكتايی است كه اگر بخواهد آن را بر شما می‌آورد، آنوقت نمی‌توانيد فرار كنيد.
[11:34] "حتی اگر من شما را نصيحت كردم، نصيحت من نمی‌تواند به شما كمكی كند، اگر خدا بخواهد شما را گمراه كند. او پروردگار شما است، و شما به او باز خواهيد گشت."
[11:35] اگر بگويند، "او اين داستان را از خود ساخته است،" پس بگو، "اگر من آن را از خود ساخته باشم، پس من مسئول جرم خود هستم، و من از هر جرمی كه شما مرتكب می‌شويد مبرا هستم."
[11:36] به نوح وحی شد: "ديگر كسی از مردم تو ايمان نخواهد آورد، بغير از كسانی كه قبلاً ايمان آوردهاند. بخاطر اعمالشان غمگين نباش.
[11:37] "بساز كشتی را زير نظر ما، و با وحی ما، و از طرف كسانی كه متجاوز شدهاند من را دعا نكن؛ آنها قرار است غرق شوند."
كسيكه آخر ميخندد، بهتر ميخندد
[11:38] هنگاميكه او كشتی را می‌ساخت، هرگاه عدهای از مردمش بر او می‌گذشتند، به او می‌خنديدند. او گفت، "شما ممكنست به ما بخنديد، اما همانطور كه شما می‌خنديد، ما هم به شما می‌خنديم.
[11:39] "شما حتماً خواهيد فهميد كه چه كسی از عذابی ننگين رنج خواهد برد، و گرفتار تنبيه جاودانی خواهد شد."
[11:40] هنگاميكه قضاوت ما آمد، و جوّ فوران كرد، ما گفتيم، "از هر نوعی زوجی در آن حمل كن، همراه با خانواده خود، بجز كسانی كه محكوم شدهاند. حمل كن با خود كسانی را كه ايمان آوردند،" و فقط عده كمی با او ايمان آوردند.
[11:41] او گفت، "سوار شويد. روان شدن و لنگر انداختن آن بايد به نام خدا باشد. پروردگار من عفو كننده است، مهربانترين."
[11:42] همانطور كه آن با ايشان در ميان امواج همانند تپهها حركت می‌كرد، نوح پسرش را كه جدا افتاده بود، صدا كرد: "ای پسرم، بيا به ما بپيوند؛ با كافران نباش."
[11:43] او گفت، "من به بالای تپهای پناه خواهم برد تا من را از آب در امان بدارد." او گفت، "امروز هيچ چيز نمی‌تواند كسی را از قصاوت خدا در امان بدارد؛ فقط كسانی كه سزاوار رحمت او هستند (نجات خواهند يافت)." امواج آنها را از هم جدا ساخت، و او در ميان كسانی بود كه غرق شدند.
جاييكه كشتی به خشكی نشست
[11:44] اعلام شد: "ای زمين، آب خود را فرو ببر،" و "ای آسمان، باز ايست." سپس آب فرو نشست؛ قضاوت انجام گرفت. بالاخره كشتی بر تپههای جودَی نشست. آنوقت اعلام شد: "متجاوزين هلاك شدهاند."
[11:45] نوح پروردگارش را دعا كرد: "پروردگار من، پسر من عضوی از خانواده من است، و وعده تو حقيقت است. تو حكيمترين حكيمان هستی."
افسانه شفاعت*
[11:46] او گفت، "ای نوح، او از خانواده تو نيست. اين از پرهيزكاری به دور است كه چيزی را كه نمی‌دانی از من درخواست كنی. من به تو پند می‌دهم، تا مبادا مانند جاهلان شوی."
[11:47] او گفت، "پروردگار من، من به تو پناه می‌برم، تا مبادا دوباره تو را برای چيزی دعا كنم كه از آن اطلاعی ندارم. اگر تو من را نبخشی، و به من رحم نكنی با بازندگان خواهم بود."
[11:48] اعلام شد: "ای نوح، پياده شو، با صلح و بركات بر تو، و بر امتهايی كه از نوادگان همراهان تو خواهند بود. برای امتهای ديگری از نوادگان تو، ما برای مدتی به ايشان نعمت خواهيم داد، سپس آنها را به عذاب دردناك گرفتار می‌كنيم."
[11:49] اين از اخبار گذشته است كه ما به تو وحی می‌كنيم. تو درباره آنها هيچ دانشی نداشتی-نه تو، و نه مردم تو-قبل از اين. بنابراين، صبور باش. پيروزی نهايی از آن پرهيزكاران است.
هود: همان پيغام واحد
[11:50] به عاد، ما برادرشان هود را فرستاديم. او گفت، "ای مردم من، خدا را پرستش كنيد؛ شما خدای ديگری در كنار او نداريد. شما جعل می‌كنيد.
[11:51] "ای مردم من، من از شما مزدی نمی‌خواهم. مزد من فقط از طرف آن يكتايی كه من را آفريده است، می‌آيد. آيا نمی‌فهميد؟
[11:52] "ای مردم من، از پروردگارتان طلب بخشش كنيد، سپس به او توبه كنيد. سپس او از آسمان برای شما روزی خواهد باريد، و نيروی شما را اضافه خواهد كرد. دوباره به خطاكاری بازنگرديد."
[11:53] آنها گفتند، "ای هود، تو به ما اثباتی نشان ندادی، و ما بخاطر حرفهای تو خدايان خود را ترك نمی‌كنيم. ما هرگز با تو مؤمن نخواهيم شد.
[11:54] "ما فكر می‌كنيم كه بعضی از خدايان ما تو را نفرين كردهاند." او گفت، "من نزد خدا شاهد هستم، و شما هم شاهد باشيد كه من طرد می‌كنم معبودانی را كه شما قرار دادهايد-
[11:55] "در كنار او. پس، پاسخ نهايی خود را بدون درنگ به من بدهيد.
[11:56] "من به خدا توكل كردهام، پروردگار من و پروردگار شما. هيچ موجودی نيست كه او كنترل نكند. پروردگار من در راه راست است.
[11:57] "اگر روی بگردانيد، من آنچه را كه با آن فرستاده شده بودم، به شما تحويل دادهام. پروردگار من مردم ديگری را جانشين شما خواهد كرد؛ شما نمی‌توانيد ذرهای به او صدمه بزنيد. پروردگار من بر همه چيز كنترل دارد."
[11:58] هنگاميكه قضاوت ما آمد، ما هود و كسانی را كه با او ايمان داشتند، با رحمت خود نجات داديم. ما آنها را از عذاب بسيار سختی نجات داديم.
[11:59] چنين بود عاد-آنها به آيات پروردگارشان بیاعتنايی كردند، از رسولان او سرپيچی كردند، و از راه هر مستبد سرسختی پيروی كردند.
[11:60] در نتيجه، آنها در اين دنيا سزاوار محكوميت شدند، و در روز قيامت. بدرستيكه عاد پروردگارشان را رد كردند. بدرستيكه عاد، مردم هود، هلاك شدهاند.
صالح: همان پيغام واحد
[11:61] به ثمود ما برادرشان صالح را فرستاديم. او گفت، "ای مردم من، خدا را پرستش كنيد؛ شما هيچ خدايی در كنار او نداريد. او شما را از زمين آغاز كرد، سپس شما را در آن مسكن داد. شما بايد از او طلب بخشش كنيد، سپس به او توبه كنيد. پروردگار من هميشه نزديك است، جواب دهنده."
[11:62] آنها گفتند، "ای صالح، تو قبل از اين در ميان ما محبوب بودی. آيا ما را از پرستش آنچه والدين ما می‌پرستند باز می‌داری؟ ما به تمام اينهايی كه تو به ما گفتهای كاملاً مشكوك هستيم."
كافران هميشه بازنده هستند
[11:63] او گفت، "ای مردم من، اگر من از طرف پروردگارم اثبات محكمی داشته باشم، و رحمتی از طرف او، چطور؟ چه كسی من را در مقابل خدا حمايت می‌كرد، اگر از او سرپيچی می‌كردم؟ شما فقط می‌توانيد زيان من را زيادتر كنيد.
[11:64] "ای مردم من، اين شتر خدا است، بعنوان اثباتی برای شما. شما بايد بگذاريد از زمين خدا بخورد، و به آن آسيبی نرسانيد، تا مبادا به عذابی فوری گرفتار شويد."
[11:65] آنها آن را كشتند. سپس او گفت، "شما فقط سه روز ديگر زنده هستيد. اين پيشگويی غيرقابل اجتنابی است.
[11:66] هنگاميكه قضاوت ما آمد، ما صالح و كسانی را كه با او ايمان آوردند، با رحمت خود از خواری آن روز نجات داديم. پروردگارت قويترين است، بزرگوار.
[11:67] كسانی كه تجاوز كردند، بواسطه مصيبت هلاك شدند، آنها را مرده در خانههايشان بجای گذاشت.
[11:68] گويی كه آنها هرگز در آنجا زندگی نمی‌كردند. بدرستيكه، ثمود پروردگارشان را رد كردند. مسلماً قوم ثمود سزاوار هلاكت خود شدهاند.
ابراهيم و لوط
[11:69] هنگاميكه رسولان ما با خبرهای خوش نزد ابراهيم رفتند، گفتند، "صلح." او گفت، "صلح،" و فوراً گوساله كباب شدهای آورد.
[11:70] هنگاميكه ديد آنها به آن دست نزدند، مشكوك شد و از آنها ترسيد. آنها گفتند، "نترس، ما بر مردم لوط فرستاده شدهايم."
[11:71] زن او ايستاده بود، و هنگاميكه ما مژده اسحاق و بعد از اسحاق، يعقوب را به او داديم خنديد.
[11:72] او گفت، "وای بر من، چطور می‌توانم با اين سنم بچهدار شوم، و اين هم شوهرم است، مردی پير؟ اين واقعاً عجيب است!"
[11:73] آنها گفتند، "آيا بنظر تو اين كار برای خدا عجيب است؟ خدا رحمت و بركاتش را به شما عطا كرده است، ای اهالی خانه مقدس. او قابل ستايش است، باشكوه."
[11:74] هنگاميكه ترس ابراهيم فرو نشست، و خبر خوش به او داده شد، او به طرفداری از قوم لوط با ما به بحث پرداخت.
[11:75] بدرستيكه ابراهيم رئوف بود، بسيار مهربان، و فرمانبردار.
[11:76] "ای ابراهيم، از اين اجتناب كن. قضاوت پروردگارت صادر شده است؛ آنها سزاوار عذاب اجتناب ناپذيری شدهاند."
همجنس بازی لعنت شد
[11:77] هنگاميكه رسولان ما نزد لوط رفتند، به آنها بیاحترامی شد، و او از حضور آنها خجل گشت. گفت، "اين روز سخنی است."
[11:78] مردمش با شتاب آمدند؛ آنها به اعمال گناهآلودشان عادت كرده بودند. او گفت، "ای مردم من، برای شما پاكيزهتر خواهد بود، اگر در عوض دختران من را بگيريد. بايد به هيبت خدا حرمت نهيد؛ من را نزد ميهمانانم خجالتزده نكنيد. آيا يك مرد عاقل در ميان شما نيست؟"
[11:79] آنها گفتند، "تو خوب می‌دانی كه ما احتياجی به دختران تو نداريم؛ تو دقيقاً می‌دانی ما چه می‌خواهيم."
[11:80] او گفت، "ای كاش به اندازه كافی قوی بودم، يا ياری قوی داشتم!"
[11:81] (فرشتگان) گفتند، "ای لوط، ما رسولان پروردگارت هستيم، و اين مردم نمی‌توانند به تو دسترسی يابند. بايد شبانگاه با خانواده خود اينجا را ترك كنی، و نگذار هيچكدام از شما پشت سرش را نگاه كند، بجز همسرت؛ او محكوم شده است، همراه با كسانی كه محكوم شدهاند. موعد آنها صبح است. آيا صبح به اندازه كافی زود نيست؟
سدوم و غَموره ويران شد
[11:82] هنگاميكه قضاوت ما آمد، ما آنجا را زير و رو كرديم، و بر آنجا سنگهای سخت و ويران كننده باريديم.
[11:83] چنين سنگهايی بوسيله پروردگارت معين شده بود، تا به متجاوزين اصابت كند.
شعيب: همان پيغام واحد
[11:84] به مدين، ما برادرشان شعيب را فرستاديم. او گفت، "ای مردم من، خدا را پرستش كنيد؛ شما در كنار او خدای ديگری نداريد. در اندازهگيری و وزن كردن تقلب نكنيد. می‌بينم كه مرفه هستيد، و می‌ترسم برای شما از عذاب روز دربرگيرنده.
[11:85] "ای مردم من، شما بايد وزن و اندازه را كامل و عادلانه بپردازيد. حق مردم را نخوريد، و در زمين به فساد گردش نكنيد.
[11:86] "هرچه خدا برای شما فراهم آورد، هرچقدر هم كه كم باشد، برای شما بسيار بهتر است، اگر شما واقعاً از مؤمنان هستيد. من محافظ شما نيستم."
[11:87] آنها گفتند، "ای شعيب، آيا دين تو به تو حكم می‌كند كه ما بايد دين والدينمان را ترك كنيم، يا هر طوريكه بخواهيم كسب خود را اداره كنيم؟ مسلماً، تو به رئوف بودن و خردمندی شناخته شدهای."
[11:88] او گفت، "ای مردم من، اگر از طرف پروردگارم اثباتی محكم داشته باشم چطور؛ اگر او نعمتی عظيم به من عطا كرده باشد، چطور؟ من نمی‌خواهم مرتكب عملی شوم كه شما را از آن منع می‌كنم. من فقط می‌خواهم تا جاييكه می‌توانم اشتباهات را اصلاح كنم. هدايت من كاملاً به خدا بستگی دارد؛ من به او توكل كردهام. من كاملاً تسليم او شدهام.
[11:89] "و ای مردم من، نگذاريد مخالفت شما با من باعث شود به همان مصيبتهايی كه به مردم نوح، يا به مردم هود، يا به مردم صالح وارد آمد گرفتار شويد؛ و مردم لوط از شما زياد دور نيستند.
[11:90] "شما بايد از پروردگارتان طلب بخشش كنيد، سپس به او توبه كنيد. پروردگار من بخشندهترين است، مهربان."
[11:91] آنها گفتند، "ای شعيب، ما بسياری از چيزهايی را كه تو به ما می‌گويی، نمی‌فهميم، و ما می‌بينيم كه تو در ميان ما قدرتی نداری. اگر بخاطر قبيله تو نبود، ما تو را سنگسار كرده بوديم. تو برای ما هيچ ارزشی نداری."
[11:92] او گفت، "ای مردم من، آيا قبيله من بيشتر از خدا شايسته احترام است؟ آيا به اين دليل است كه شما نسبت به او بیتوجه بودهايد؟ پروردگار من كاملاً از اعمال شما آگاه است.
[11:93] "ای مردم من، هر كاری می‌خواهيد انجام دهيد و من هم انجام خواهم داد. شما يقيناً خواهيد فهميد كه كداميك از ما به مجازاتی ننگين گرفتار خواهد شد؛ شما خواهيد فهميد كه دروغگو كيست. فقط در انتظار بنشينيد، و من هم با شما در انتظار خواهم نشست."
[11:94] هنگاميكه قضاوت ما آمد، ما شعيب و كسانی را كه با او ايمان آوردند، با رحمت خود نجات داديم. و اما كسانی كه پليد بودند به مصيبتی گرفتار شدند كه آنها را بیجان در خانههايشان باقی گذاشت.
[11:95] گويی كه آنها هرگز وجود نداشتند. اينچنين، مدين هلاك شد، همانطور كه ثمود قبل از آن هلاك شده بود.
موسی
[11:96] ما موسی را با نشانههايمان و اختياراتی كامل فرستاديم.
[11:97] نزد فرعون و بزرگانش. اما آنها از دستورات فرعون پيروی كردند، و دستورات فرعون عاقلانه نبود.
[11:98] او در روز قيامت مردم خود را مستقيماً به جهنم هدايت خواهد كرد؛ چه مكان بدی برای زندگی!
[11:99] آنها هم در اين دنيا به محكوميت گرفتار شدهاند، هم در روز قيامت؛ چه راه بدی برای پيروی!
درسهايی برای يادگيری
[11:100] اين از اخبار امتهای گذشته است كه ما برای تو حكايت می‌كنيم. بعضی هنوز برقرار هستند، و بعضی نابود شدهاند.
[11:101] ما هرگز به آنها ستم نكرديم؛ آنها خود به نفس خود ستم كردند. هنگاميكه قضاوت پروردگارت آمد، خدايانشان كه در كنار خدا پرستش می‌كردند، نتوانستند به آنها كوچكترين كمكی كنند. درواقع، آنها فقط محكوم به فنا بودنشان را حتمی كردند.
[11:102] چنين بود عذابی كه از طرف پروردگارت به قومهايی كه متجاوز شدند، اجبار شد. بدرستيكه عذاب او دردناك است، ويرانگر.
[11:103] اين بايد درس عبرتی باشد برای كسانی كه از عذاب آخرت می‌ترسند. آن روزی است كه همه مردم احضار خواهند شد-روزی كه مشهود است.
[11:104] ما زمان معينی برای انجام گرفتن آن تعيين كردهايم.
[11:105] آن روز كه بيايد، هيچ نفسی كلامی اداء نخواهد كرد، بجز بخواست او. بعضیها بدبخت خواهند بود، و بعضیها خوشحال خواهند بود.
[11:106] و اما كسانی كه بدبخت هستند، در جهنم خواهند بود، جاييكه در آن آه بكشند و شيون كنند.
[11:107] آنها در آن جاودان می‌مانند، تا ماداميكه آسمانها و زمين باقی باشند، بخواست پروردگارت. پروردگارت انجام دهنده هركاری است كه بخواهد.
[11:108] و اما كسانی كه خوشبخت هستند، در پرديس خواهند بود. آنها در آن جاودان می‌مانند، تا ماداميكه آسمانها و زمين باقی باشند، بخواست پروردگارت-پاداشی ابدی.
پيروی كوركورانه از والدينمان، مصيبت بزرگ بشريت
[11:109] نسبت به آنچه اين مردم پرستش می‌كنند هيچ شكی نداشته باش؛ آنها دقيقاً آنچه را والدينشان پرستش می‌كردند، پرستش می‌كنند. ما جزای بحق آنها را كامل خواهيم داد، بدون كم و كسر.
[11:110] ما به موسی كتاب آسمانی دادهايم، اما در آن اختلاف شد، و اگر بخاطر كلمهای كه پروردگارت قبلاً حكم كرده بود، نبود، قضاوت در ميانشان فوراً انجام شده بود. آنها در مورد اين پر از شك هستند، مظنون.
[11:111] پروردگارت حتماً پاداش اعمال همه كس را خواهد داد. او كاملاً بر همه اعمالشان آگاه است.
[11:112] بنابراين، از راهی كه به تو سفارش شده است پيروی كن، همراه با كسانی كه با تو توبه كردند، و خطا نكن. او بر همه اعمال شما بينا است.
[11:113] بطرف كسانی كه تجاوز كردند گرايش پيدا نكنيد، تا مبادا گرفتار جهنم شويد، و هيچ ياوری كه در مقابل خدا به شما كمك كند، نيابيد، سپس از بازندگان شويد.
سه نماز از نمازهای پنجگانه
[11:114] بايد در دو انتهای روز دعای ارتباطی (نماز) بجا آوری، و در شب. كارهای پرهيزكارانه كارهای بد را پاك می‌كند. اين تذكری است برای كسانی كه متوجه می‌شوند.
[11:115] بايد ثابتقدمانه استقامت كنی، چون خدا هرگز پاداش پرهيزكاران را ضايع نمی‌كند.
[11:116] اگر فقط عدهای در ميان نسلهای گذشته، آنقدر باهوش بودند كه فساد را نهی كنند! فقط عده كمی از آنها سزاوار نجات ما شدند. و اما متجاوزين سرگرم تجملات مادی خود بودند؛ آنها گناهكار بودند.
[11:117] پروردگارت هرگز جمعيتی را ناعادلانه هلاك نمی‌كند، در حاليكه اهالی آن پرهيزكار باشند.
چرا ما خلق شديم
[11:118] اگر پروردگارت می‌خواست، همه مردم يك جمعيت (مؤمن) شده بودند. اما آنها هميشه (بر سر حقيقت) اختلاف خواهند داشت.
[11:119] فقط كسانيكه از رحمت پروردگارت برخوردار شدند (بر سر حقيقت اختلاف نخواهند كرد). به اين دليل است كه او آنها را خلق كرد قضاوت پروردگارت قبلاً صادر شده است: "من جهنم را از جنها و انسانها پر خواهم كرد، همه با هم."
[11:120] ما به اندازه كافی از تاريخ رسولان برای تو حكايت می‌كنيم تا به قلب تو اطمينان دهيم. حقيقت برای تو در اين آمده است، همينطور پندهای روشنگر و يادآوريهايی برای مؤمنان.
[11:121] به كسانيكه ايمان ندارند بگو، "هر كاری می‌توانيد انجام دهيد، ما هم همينطور.
[11:122] "سپس منتظر باشيد؛ ما هم منتظر خواهيم بود."
[11:123] آينده آسمانها و زمين از آن خدا است، و همه چيز تحت كنترل او است. بايد او را پرستش كنی و به او توكل كنی. پروردگارت هرگز از اعمال شما غافل نيست.