قرآن 11:8 — هود (هود)

و اگر ما عذابی را كه آنها سزاوار آن شده‏‌اند، به تأخير اندازيم-چون برای جمعيت خاصی آن را نگاه داشته‏ايم-گويند، "پس او منتظر چيست؟" درواقع، هنگاميكه بر ايشان آيد، هيچ چيز نمی‌تواند آن را متوقف سازد، و گرفتار استهزای خود خواهند شد.

[11:7] او آن يكتايی است كه آسمانها و زمين را در شش روز خلق كرد- و قلمرو (زمينی) او كاملاً پوشيده از آب بود- تا شما را امتحان كند، تا پرهيزكاران در ميان شما را مشخص كند. با اين حال هنگاميكه می‌گويی، "پس از مرگ، برانگيخته خواهيد شد،" كسانی كه ايمان ندارند خواهند گفت، "اين جادويی است آشكار."

[11:9] هرگاه ما به انسان از روی رحمت خود نعمتی عطا كنيم، سپس آن را برداريم، او نااميد می‌شود، ناسپاس.