ਕੁਰਆਨ 16:61 — ਮੱਖੀ (ਅਲ-ਨਹਲ)
وَلَو يُؤاخِذُ اللَّهُ النّاسَ بِظُلمِهِم ما تَرَكَ عَلَيها مِن دابَّةٍ وَلٰكِن يُؤَخِّرُهُم إِلىٰ أَجَلٍ مُسَمًّى ۖ فَإِذا جاءَ أَجَلُهُم لا يَستَـٔخِرونَ ساعَةً ۖ وَلا يَستَقدِمونَ
ਜੇ ਰੱਬ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਨਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਲਈ ਸਜਾ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਹਰ ਜੀਵ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦਿੱਤਾ ਹੁੰਦਾ. ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਿਰਧਾਰਤ ਸਮਾਂ ਲਈ ਮੁਹਤਾਜ ਕੀਤਾ ਹੈ. ਜਦੋਂ ਉਨਾਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਖਤਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਘੰਟੇ ਦੀ ਵੀ ਦੇਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਨਾ ਇਸ ਨੂੰ ਵਧਾ ਸਕਦੇ ਹਨ.
[16:60] ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਆਖਰਤ 'ਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਬੁਰੇ ਉਦਾਹਰਣ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਖੁਦਾਹ ਦੇ ਵੱਡੇ ਉਦਾਹਰਣ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਰਬਸ਼ਕਤੀਮਾਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਬੁਧਿਮਾਨ ਹਨ।
[16:62] ਉਹ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਜੋ ਵਸਤੂ ਨਾਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਆਪਣੀਆਂ ਜੀਭਾਂ ਨਾਲ ਝੂਠ ਬੋਲਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਨੇਕ ਹਨ! ਬਿਲਕੁਲ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ, ਉਹ ਜਹਨਨਮ ਵਿੱਚ ਪਾਪੀ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਬਗਾਵਤ ਕੀਤੀ ਹੈ।