குர்ஆன் 30:36 — ரோமானியர்கள்

وَإِذا أَذَقنَا النّاسَ رَحمَةً فَرِحوا بِها ۖ وَإِن تُصِبهُم سَيِّئَةٌ بِما قَدَّمَت أَيديهِم إِذا هُم يَقنَطونَ

மனிதர்கள் மீது நாம் கருணையை அளிக்கும் பொழுது ,அவர்கள் அதில் மகிழ்ச்சியடைகின்றனர். ஆனால் அவர்களுடைய சொந்த செயல்களின் விளைவாக, அவர்களுக்குத் துன்பம் நேரிடும் பொழுது, அவர்கள் நிராசை அடைந்து விடுகின்றனர்.

[30:35] அவர்களுடைய இணைவழிபாட்டை நியாயப் படுத்துகின்ற அதிகாரத்தை நாம் அவர்களுக்குக் கொடுத்திருக்கின்றோமா?

[30:37] கடவுள், அவர் நாடுகின்ற எவருக்கும் வாழ் வாதாரங்களை அதிகரிக்கின்றார், அல்லது குறைக்கின்றார் என்பதை அவர்கள் உணர வில்லையா? நம்பிக்கை கொண்ட மக்களுக்கு இவை படிப்பினைகளாக இருக்க வேண் டும்.