قرآن 39:8 — فوج فوج (الزمر)

هنگاميكه انسان دچار مصيبتی می‌شود، پروردگارش را دعا می‌كند، صادقانه وقف او می‌شود. اما به مجرد اينكه به او نعمت عطا می‌كند، او دعای پيشين خود را فراموش می‌كند، معبودانی درست می‌كند تا رقيب خدا شوند، و تا ديگران را از راه او منحرف كند. بگو، "از بی‏اعتقادی خود موقتاً لذت ببريد؛ شما سزاوار آتش جهنم شده‏‌ايد.

[39:7] اگر ايمان نياوريد، خدا احتياجی به كسی ندارد. اما او دوست ندارد ببيند بندگانش تصميم غلط بگيرند. اگر تصميم بگيريد سپاسگزار شويد، او برای شما خشنود است. هيچ نفسی بار گناهان نفس ديگری را حمل نمی‌كند. سرانجام، مراجعت شما نزد پروردگارتان است، سپس او شما را از آنچه انجام داده‏‌ايد آگاه خواهد كرد. او كاملاً به درونی‏ترين افكار آگاه است.

[39:9] آيا بهتر نيست تا يكی از كسانی باشيد كه در شب به تفكر و نيايش می‌پردازند، سجده می‌كنند، و بيدار می‌مانند، از آخرت آگاه هستند، و بدنبال رحمت پروردگارشان هستند؟ بگو، "آيا كسانی كه می‌دانند، با كسانی كه نمی‌دانند برابر هستند؟" فقط صاحبان خرد متوجه خواهند شد.