ਕੁਰਆਨ 39:8 — ਗਣਤੀਆਂ (ਅਲ-ਜੁੰਮਰ)

جب انسان کو مصیبت پہنچتی ہے، وہ اپنے رب سے خالصیت سے التجا کرتا ہے۔ لیکن جیسے ہی وہ اسے نعمت دیتا ہے، تو وہ اپنی پچھلی التجا بھول جاتا ہے، معبودوں کو خدا کے برابر قرار دینے لگتا ہے اور دوسروں کو اس کے راستے سے بھٹکانے لگتا ہے۔ کہہ دو، "اپنی کافرانہ حالت کا لطف اٹھاؤ؛ تم نے دوزخ کو حاصل کر لیا ہے۔"

[39:7] ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਨਾਮਾਨਕਾਰੀ ਹੋ, ਤਾਂ ਰੱਬ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਪਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਗਲਤ ਫੈਸਲਾ ਕਰਦੇ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ੁਕਰਾਣਾ ਕਰਨ ਦਾ ਨਿਰਣਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਕੋਈ ਆਤਮਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸੰਭਾਲਦੀ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਤੁਹਾਡੇ ਪ੍ਰਭ ਤੱਕ ਤੁਹਾਡਾ ਵਾਪਸੀ ਦਾ ਰਸਤਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦਾ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇਵੇਗਾ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸੋਚ ਦੀ ਪੂਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।

[39:9] ਕੀ ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੋਣਾ ਨਹੀਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਜੋ ਸਜਦੇ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਾਗਦੇ ਹਨ, ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਵੇਲੇ ਦੀ ਸੂਚਨਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ? ਕਹੋ, "ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੈ ਕੀ ਉਹ ਜਿਹੜੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਉਨਾਂ ਨਾਲ ਬਰਾਬਰ ਹਨ?" ਸਿਰਫ ਉਹ ਜੋ ਬੁਧੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਹੀ ਸੁਣਦੇ ਹਨ।