قرآن 59:7 — خروج دسته جمعی (الحشر)

هر چه خدا از جمعيت‏های (شكست خورده) نصيب رسولش كرد، بايد به خدا و رسولش (بعنوان انفاق) تعلق گيرد. بايد آن را به خويشاوندان، يتيمان، مسكينان، و مسافران بيگانه بدهيد. در نتيجه، آن در انحصار توانگران در ميان شما باقی نخواهد ماند. شما ميتوانيد غنيمت‏های جنگ را كه رسول به شما داده است، نگاهداريد، اما از آنچه او شما را از آن منع كرده است، برنداريد. شما بايد به هيبت خدا حرمت نهيد. خدا در اجرای مجازات سختگير است.

[59:6] هر چه خدا برای رسولش جايگزين ساخت، در نتيجه جنگيدن شما نبود، چه سوار بر اسب‏ها جنگيديد، و چه پياده. خدا است كه رسولانش را بر عليه هر كس بخواهد می‌فرستد. خدا قادر مطلق است.

[59:8] (شما بايد بدهيد) به محتاجانی كه مهاجرت كردند. آنها از خانه‏‌های خود بيرون شدند، و از املاك خود محروم شدند، زيرا آنها در جستجوی رحمت و خشنودی خدا بودند، و بخاطر اينكه از خدا و رسولش حمايت كردند. آنها راستگويان هستند.