قرآن 7:150 — برزخ (الاعراف)

هنگاميكه موسی به مردمش بازگشت، عصبانی و مأيوس، گفت، "چه كار زشتی در غياب من انجام داده‏‌ايد! آيا نمی‌توانستيد برای احكام پروردگارتان صبر كنيد؟" او لوحه‏‌ها را به زمين انداخت، و سر برادر خود را گرفت، بطرف خود كشيد. (هارون) گفت، "پسر مادرم، مردم از ضعف من سوءاستفاده كردند، و نزديك بود من را بكشند. نگذار دشمنان من خوشحالی كنند، و من را از مردم متجاوز بشمار نياور."

[7:149] بالاخره، هنگاميكه از عمل خود پشيمان شدند، و متوجه شدند كه گمراه شده بودند، گفتند، "ما از بازندگان خواهيم بود، مگراينكه پروردگار ما به رحمت خود ما را ببخشد، و ما را عفو كند."

[7:151] (موسی) گفت، "پروردگار من، من و برادرم را ببخش، و ما را به رحمت خود داخل گردان. در ميان همه بخشندگان تو بخشنده‏‌ترين هستی."