ਕੁਰਆਨ 12:100 — جوزف (یوسف)

وَرَفَعَ أَبَوَيهِ عَلَى العَرشِ وَخَرّوا لَهُ سُجَّدًا ۖ وَقالَ يٰأَبَتِ هٰذا تَأويلُ رُءيٰىَ مِن قَبلُ قَد جَعَلَها رَبّى حَقًّا ۖ وَقَد أَحسَنَ بى إِذ أَخرَجَنى مِنَ السِّجنِ وَجاءَ بِكُم مِنَ البَدوِ مِن بَعدِ أَن نَزَغَ الشَّيطٰنُ بَينى وَبَينَ إِخوَتى ۚ إِنَّ رَبّى لَطيفٌ لِما يَشاءُ ۚ إِنَّهُ هُوَ العَليمُ الحَكيمُ

ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾਂ ਨੂੰ ਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠਾਇਆ। ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਮਥਾ ਟੇਕਣ ਲੱਗੇ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਓ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਇਹ ਮੇਰੇ ਪੁਰਾਣੇ ਖ਼ਵਾਬ ਦਾ ਸਾਕਾ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਇਸ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਮੇਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕੀਤਾ, ਜੇਲ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਰੇਤੀ ਤੋਂ ਲਿਆ, ਜਦੋਂ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੇ ਮੇਰੇ ਤੇ ਮੇਰੇ ਭਾਈਆਂ ਦਰਮਿਆਨ ਇੱਕ ਦੀਵਾਰ ਬਣਾ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਮੇਰਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਹਨਾਂ ਤੇ ਬਹੁਤ ਮਿਹਰਬਾਨ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਰਜੀ ਨੇ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਸਭ ਦਾ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਬੁੱਧੀ ਹੈ।"

[12:99] جب وہ یوسف دا کمرہ وچ آئے تاں اس نے اپنے والدین نوں گلے لگایا اتے کہا, "مصر وچ خوش آمدید. انشاءاللہ، تہانوں اتھا سلامت رکھا جائے گا."

[12:101] "وਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਰਾਜਵਾਂਸੀ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਸਿਖਾਈ ਹੈ। ਆਕਾਸ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਆਰੰਭਕਰਤਾ; ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭੂ ਅਤੇ ਮਾਲਕ ਹੋ, ਇਸ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਆਗਾਮੀ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ। ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਸਮਰਪਿਤ ਵਿਚਕਾਰੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਰਨ ਦੀ ਇਜਾਜਤ ਦਿਓ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਚਾਲਾਕ ਵਿਚਕਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਗਿਣਵਾਓ।"