อัลกุรอาน 11:9 — ฮุด (Hud)

เมื่อเราทรงพระเมตตาต่อมนุษย์ แล้วถอนกลับไป มนุษย์ก็กลายเป็นคนท้อแท้ และไม่รู้จักกตัญญู

[11:8] และถ้าเราล่าช้าการลงโทษตามความผิดที่พวกเขากระทำไว้—เพราะเราเก็บไว้สำหรับชุมชนที่เฉพาะเจาะจง—พวกเขากล่าวว่า "ทำไมพระองค์ถึงไม่ลงโทษเขา?" ในความจริงเมื่อมันมาถึงพวกเขาแล้ว ไม่มีอะไรสามารถหยุดมันได้ และการล้อเล่นของพวกเขาจะกลับมาตามหลังพวกเขาได้เอง

[11:10] เมื่อเราให้พระองค์พร, หลังจากที่ความทุกข์กำลังจะมาถึงพระองค์, พระองค์กล่าวว่า "ความทุกข์ทั้งหมดได้ห่างไปจากฉันแล้ว;" พระองค์กลายเป็นตื่นเต้น, หยิ่ง.