ਕੁਰਆਨ 4:92 — ਔਰਤਾਂ (ਅਲ-ਨਿਸਾ਼)

ਕੋਈ ਮਾਨਵ ਦੂਜੇ ਮਾਨਵ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਾਰ ਸਕਦਾ, ਜੇਕਰ ਇਹ ਕਿਸੇ ਹਾਦਸੇ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਾਨਵ ਨੂੰ ਹਾਦਸੇ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਈਮਾਨਦਾਰ ਗੁਲਾਮ ਰਿਹਾ ਕਰਕੇ ਸੁਧਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਸਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਭੁਗਤਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਦਾਨ ਵਜੋਂ ਇਸ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇ। ਜੇ ਮਾਰਾ ਵਿਅਕਤੀ ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜਾਤ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦਾ ਸੀ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸਨ, ਪਰ ਉਹ ਇੱਕ ਈਮਾਨਦਾਰ ਗੁਲਾਮ ਰਿਹਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਉਹ ਉਹ ਲੋਕ ਹਨ ਜਿਨਾਂ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤੀ ਸਮਝੌਤਾ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਈਮਾਨਦਾਰ ਗੁਲਾਮ ਰਿਹਾ ਕਰਨ ਦੇ ਨਾਲ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕੋਈ ਗੁਲਾਮ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਸਕਦੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਦੋ ਲਗਾਤਾਰ ਮਹੀਨੇ ਰੋਜੇ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਕਿ ਉਸਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਰਾਖ ਲਈ ਹੋਵੇ। ਖੁਦਾਵੰਦ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਬੜਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈ।

[4:91] تُسیں دوجے لوکاں نوں ملنا پیوگے جو تُہانوں نال اتحاد کرنا چاھندے اتے اپنے لوکاں نال بھی۔ پر اگر جنگ شروع ہو جائے، اُناں نال لڑائی کرنی پیندی اے۔ جدوں تک اُن لوکاں نے تُہانوں چھوڑ نہیں دتی، تُہانوں امن دی پیشکش نہیں پیش کردی اتے تُہانوں نال لڑن توں باز رہندی اتے تُسیں اُناں نال لڑ سکدے ہو جدوں توں اُناں نوں ملا۔ اُناں نال، تُسیں نوں ایک واضح اجازت دینی اے۔

[4:93] ਜੇ ਕੋਈ ਇਮਾਨਦਾਰ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕਰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਸਜ਼ਾ ਹੈ ਦੋਜਖ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਖੁਦਾਵੰਦ ਉਸ ਤੇ ਗੁਸਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਲਈ ਇੱਕ ਭਯਾਨਕ ਸਜ਼ਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਹੈ।