پیوست ۳۰، توأمی‌گرایی
پیوست ۳۰
توأمی‌گرایی
تا زمانی که قرآن ۱۴۰۰ سال پیش فاش شد، ازدواج چندگانه یک روش زندگی بود. زمانی که زمین جوان بود و جمعیت کم بود، ازدواج چندگانه یکی از راه‌های پر کردن آن بود و انسان‌های لازم برای اجرای برنامه خدا را به دنیا می‌آورد. تا زمانی که قرآن فاش شد، جهان به اندازه کافی پر شده بود و قرآن محدودیت‌های اولیه را در برابر ازدواج چندگانه اعمال کرد.
ازدواج چند زنه در قرآن مجاز است، اما تحت شرایطی کاملاً مشخص. هر سوءاستفاده‌ای از این اجازه الهی مجازات سختی را به دنبال دارد. بنابراین، اگرچه ازدواج چند زنه توسط خدا مجاز است، اما باید با دقت به شرایط خود نگاه کنیم و پیش از اظهار کردن اینکه یک رابطه ازدواج چند زنه خاص مجاز است، آن را مورد بررسی دقیق قرار دهیم.
مثال کامل ما در اینجا پیامبر محمد است. او تا زمانی که همسرش خدیجه درگذشت، با یک همسر، خدیجه، ازدواج داشت. تمام فرزندانش را، به جز یک نفر، از خدیجه داشت. بنابراین، او و فرزندانش تمام توجه پیامبر را تا زمانی که با او ازدواج داشت، یعنی بیست و پنج سال، به خود اختصاص دادند. برای همه‌ی اقسام و اغراض عملی، محمد یک همسر داشت - از سن ۲۵ تا ۵۰ سالگی. در ۱۳ سال باقیمانده از عمرش، او با بانوان مسن بیوه دوستانش ازدواج کرد که فرزندان زیادی داشتند. این فرزندان به یک خانه کامل، با یک پدری مانند، نیاز داشتند و پیامبر این نیاز را فراهم کرد. فراهم کردن یک پدری مانند برای یتیمان، تنها شرایط خاصی است که در قرآن (4:3) برای حمایت از ازدواج چند زن ذکر شده است.
بجز ازدواج با مادران بیوه‌یت‌ها، سه ازدواج سیاسی در زندگی پیامبر وقوع پیدا کرد. دوستان نزدیکش، ابوبکر و عمر، بر این اصرار داشتند که دخترانشان، عایشه و حفصه، را به او ازدواج دهند تا روابط خانوادگی سنتی بین آن‌ها برقرار شود. ازدواج سوم با ماریا مصری بود؛ او به عنوان یک حرکت سیاسی دوستانه از سوی حاکم مصر به او داده شد.
این نمونه کامل به ما می‌گوید که یک مرد باید تمام توجه و وفاداری خود را در ازدواج به همسر و فرزندانش اختصاص دهد تا یک خانواده خوشبخت و سالم را بزرگ کند.
قرآن بر محدودیت‌های ازدواج چندگانه با واژه‌های بسیار قاطع تأکید می‌کند: "اگر از اینکه ممکن است در انصاف‌بخشی به چند همسر بی‌انصافی کنید، ترسیده‌اید، پس با یکی قناعت کنید." (سوره نساء، آیه ۳) "در یک رابطه چند همسره، حتی اگر تلاش زیادی بکنید، نمی‌توانید عادلانه باشید." (سوره نساء، آیه ۱۲۹)
محدودیت‌های قرآنی در برابر تعدد ازدواج، امکان سوءاستفاده از قانون الهی را نشان می‌دهد. بنابراین، مگر اینکه کاملاً مطمئن باشیم که قانون الهی سوءاستفاده نخواهد شد، بهتر است شهوت خود را مهار کرده و از تعدد ازدواج خودداری کنیم. اگر شرایط تعدد ازدواج را الزامی نکنند، بهتر است که تمام توجه خود را به یک همسر و یک مجموعه فرزند بدهیم. رفاه روانی و اجتماعی فرزندان، به ویژه در کشورهایی که تعدد ازدواج ممنوع است، تقریباً همواره تعدد ازدواج را ناچیز می‌کند. چند معیار اساسی باید در نظر گرفته شود تا به تعدد ازدواج فکر کرد:
1. باید درد و رنج را کاهش دهد و هیچ گونه درد یا رنجی ایجاد نکند.
اگر خانواده‌ای جوان دارید، تقریباً قطعی است که ازدواج چندگانه یک سوءاستفاده است.
ازدواج چندگانه برای جایگزینی همسر جوان، سوءاستفاده‌ای از قانون خدا است (4:19).