Bijlage 30, Polygamie

Appendix 30

Polygamie

Polygamie was een manier van leven totdat de Koran 1400 jaar geleden werd geopenbaard. Toen de aarde nog jong was en onderbevolkt, was polygamie een manier om deze te bevolken en de benodigde mensen binnen te brengen om Gods plan uit te voeren. Tegen de tijd dat de Koran werd geopenbaard, was de wereld voldoende bevolkt en legde de Koran de eerste beperkingen op tegen polygamie.

Polygamie is toegestaan in de Koran, maar onder strikt geobserveerde omstandigheden. Misbruik van deze goddelijke toestemming wordt streng bestraft. Daarom, hoewel polygamie door God is toegestaan, is het raadzaam om onze omstandigheden zorgvuldig te onderzoeken voordat we zeggen dat een bepaalde polygame relatie toegestaan is.

Onze perfecte voorbeeld hier is de profeet Mohammed. Hij was getrouwd met één vrouw, Khadijah, tot haar overlijden. Hij kreeg al zijn kinderen, behalve één, bij Khadijah. Zo genoten zij en haar kinderen van de volledige aandacht van de Profeet zolang ze met hem getrouwd was; vijfentwintig jaar lang. Voor alle praktische doeleinden had Mohammed één vrouw - vanaf de leeftijd van 25 tot 50 jaar. Gedurende de overige 13 jaar van zijn leven trouwde hij met de bejaarde weduwen van zijn vrienden die veel kinderen hadden achtergelaten. De kinderen hadden een compleet thuis nodig, met een vaderfiguur, en de Profeet voorzag daarin. Het bieden van een vaderfiguur voor wezen is de enige specifieke omstandigheid ter ondersteuning van polygamie die in de Koran wordt genoemd (4:3).

Naast het trouwen met weduwelijke moeders van wezen, waren er drie politieke huwelijken in het leven van de Profeet. Zijn goede vrienden Abu Bakr en Omar drongen erop aan dat hij met hun dochters, Aisha en Hafsah, trouwde om traditionele familiebanden tussen hen te vestigen. Het derde huwelijk was met Maria de Egyptische; zij werd aan hem gegeven als een politiek gebaar van vriendschap van de heerser van Egypte.

Dit perfecte voorbeeld leert ons dat een man zijn volledige aandacht en loyaliteit moet geven aan zijn vrouw en kinderen in het huwelijk om een gelukkig en gezin te stichten.

De Koran benadrukt de beperkingen tegen polygamie in zeer sterke bewoordingen: "Als je vreest dat je niet volledig rechtvaardig kunt zijn tegenover meer dan één vrouw, dan moet je tevreden zijn met één." (4:3) "Je kunt niet rechtvaardig zijn in een polygame relatie, hoe hard je ook probeert." (4:129)

De beperkingen in de Koran tegen polygamie wijzen op de mogelijkheid van misbruik van Gods wet. Daarom, tenzij we er absoluut zeker van zijn dat Gods wet niet misbruikt zal worden, kunnen we maar beter onze lust weerstaan en afzien van polygamie. Als de omstandigheden geen polygamie voorschrijven, kunnen we beter onze volledige aandacht geven aan één vrouw en één set kinderen. De psychologische en sociale welzijn van de kinderen, vooral in landen waar polygamie verboden is, dicteren bijna altijd monogamie. Bij het overwegen van polygamie moeten een paar basiscriteria in acht worden genomen:

1. Het moet pijn en lijden verlichten en mag geen pijn of lijden veroorzaken.

2. Als je een jong gezin hebt, is het bijna zeker dat polygamie een vorm van misbruik is.

3. Polygamie als vervanging van een jongere vrouw is een misbruik van Gods wet (4:19).