Submission

Submission — Poddanie się (Islam): wiodące na świecie źródło poprawnych informacji o prawdziwym Islamie, w 33 językach

Dodatek 30, Poligamia

Dodatek 30

Poligamia

Poligamia była sposobem życia aż do czasu, gdy 1400 lat temu został objawiony Koran. Kiedy ziemia była młoda i niedość zaludniona, poligamia była jednym ze sposobów na jej zasiedlenie i wprowadzenie ludzi niezbędnych do realizacji planu Boga. W chwili, gdy Koran został objawiony, świat był już wystarczająco zaludniony, a Koran wprowadził pierwsze ograniczenia wobec poligamii.

Poligamia jest dozwolona w Koranie, ale pod ścisłym nadzorem okoliczności. Każde nadużycie tego boskiego zezwolenia pociąga za sobą surowe konsekwencje. Dlatego, chociaż poligamia jest dozwolona przez Boga, powinniśmy dokładnie przeanalizować nasze okoliczności, zanim stwierdzimy, że konkretne małżeństwo poligamiczne jest dopuszczalne.

Naszym doskonałym przykładem jest prorok Mahomet. Był on żonaty z jedną żoną, Chadidżą, aż do jej śmierci. Wszystkie swoje dzieci, z wyjątkiem jednego, miał z Chadidżą. Dlatego ona i jej dzieci cieszyły się pełną uwagą Proroka tak długo, jak była z nim zamężna; przez dwadzieścia pięć lat. Dla wszystkich praktycznych celów Mahomet miał jedną żonę - od 25. do 50. roku życia. W pozostałe 13 lat swojego życia poślubił starsze wdowy swoich przyjaciół, którzy zostawili wiele dzieci. Dzieci potrzebowały kompletnego domu, z ojcowską postacią, a Prorok to zapewnił. Zapewnienie ojcowskiej postaci dla sierot jest jedynym konkretnym przypadkiem poparcia poligamii wspomnianym w Koranie (4:3).

Oprócz małżeństwa z wdowami matek sierot, w życiu Proroka było trzy małżeństwa polityczne. Jego bliscy przyjaciele Abu Bakr i Omar nalegali, aby poślubił ich córki, Aishę i Hafsę, aby ustanowić tradycyjne więzy rodzinne między nimi. Trzecim małżeństwem było małżeństwo z Marią, Egipcjanką; została mu podarowana jako gest politycznej przyjaźni ze strony władcy Egiptu.

To doskonały przykład mówi nam, że mężczyzna musi poświęcić swoją pełną uwagę i lojalność w małżeństwie swojej żonie i dzieciom, aby wychować szczęśliwą i zdrową rodzinę.

Koran podkreśla ograniczenia dotyczące poligamii bardzo mocnymi słowami: "Jeśli obawiasz się, że nie będziesz w stanie postępować sprawiedliwie wobec więcej niż jednej żony, to pozostań z jedną." (4:3) "Nie będziesz w stanie postępować sprawiedliwie w związku poligamicznym, jak bardzo byś się nie starał." (4:129)

Ograniczenia koraniczne dotyczące poligamii wskazują na możliwość nadużywania prawa Bożego. Dlatego, chyba że jesteśmy absolutnie pewni, że prawo Boże nie będzie nadużywane, lepiej jest powstrzymać się od popadania w żądze i trzymać się z dala od poligamii. Jeśli okoliczności nie nakazują poligamii, lepiej jest skupić się całkowicie na jednej żonie i jednym zestawie dzieci. Dobrostan psychiczny i społeczny dzieci, zwłaszcza w krajach, gdzie poligamia jest zabroniona, praktycznie zawsze nakazuje monogamię. Przy rozważaniu poligamii należy przestrzegać kilku podstawowych kryteriów:

1. Musi złagodzić ból i cierpienie, nie powodując żadnego bólu ani cierpienia.

Jeśli masz młodą rodzinę, to niemal pewne, że poligamia jest formą nadużycia.

Poligamia jako zastępstwo młodszej żony jest nadużyciem prawa Bożego (4:19).