روزه: رمضان فقط بر اساس قرآن

روزه یکی از اعمالی است که خدا از طریق ابراهیم مقرر کرد، و قرآن آن را همان‌طور که او عطا کرده بود، حفظ می‌کند: یک ماه در سال، از سحر تا غروب، با دلایل و معافیت‌هایش که در چند آیه به تفصیل بیان شده است. همهٔ آنچه یک تسلیم‌شده برای به جا آوردن رمضان نیاز دارد در آنهاست.

مقرر شده، و چرایی آن

[2:183] ای کسانی که ایمان آورده‌اید، روزه بر شما مقرر شده است، همان‌طور که بر کسانی که پیش از شما بودند مقرر شده بود، تا به رستگاری برسید.

هدف آن همزمان با فرمان بیان شده است: رستگاری، که به معنای پرهیزکاری است. روزه سختی‌ای نیست که به خودی خود تحمیل شده باشد؛ آیات بعدی تکرار می‌کنند که خدا «برای شما آسانی می‌خواهد، نه سختی» (2:185).

ماه

[2:185] رمضان ماهی است که در آن قرآن نازل شد، تا راهنمایی برای مردم، و تعالیم روشن، و کتاب قانون باشد. پس کسانی از شما که این ماه را مشاهده می‌کنند، باید در آن روزه بگیرند. کسانی که بیمار یا در سفر هستند می‌توانند همان تعداد را در روزهای دیگر جایگزین کنند. خدا برای شما آسانی می‌خواهد، نه سختی، تا تعهدات خود را به جا آورید، و خدا را برای هدایت شما بزرگ بدارید، و قدردانی خود را ابراز کنید.

رمضان نهمین ماه تقویم قمری است و به این دلیل گرامی داشته می‌شود که قرآن در آن نازل شده است. این ماه با ماه نو آغاز می‌شود: «از تو دربارهٔ هلال‌های ماه می‌پرسند! بگو: ‹آنها وسیلهٔ زمان‌سنجی برای مردم هستند›» (2:189). در این برنامه، زبانهٔ روزه تاریخ‌ها را برای سال‌های آینده بر اساس ماه نو نجومی و غروب خورشید شما محاسبه می‌کند، زیرا در تقویم قمری شب قبل از روز می‌آید و هر روز با غروب خورشید آغاز می‌شود.

از سحر تا غروب

[2:187] ... می‌توانید بخورید و بیاشامید تا زمانی که در سحر، رشتهٔ سفید نور از رشتهٔ تاریک شب قابل تشخیص شود. سپس، باید تا غروب آفتاب روزه بگیرید. ...

روزه از سحر، زمانی که اولین نور از تاریکی قابل تشخیص است، تا غروب آفتاب ادامه دارد. تمام قانون همین است: در این ساعات نه غذا، نه نوشیدنی، و نه آمیزش جنسی. چیز بیشتری خواسته نشده، و چیزی هم نمی‌توان اضافه کرد. همین آیه آمیزش جنسی را در شب‌های رمضان مجاز می‌داند و به ما می‌گوید که خدا می‌دانست که قانون سخت‌گیرانه‌تر قبلی شکسته می‌شد و آن را آسان‌تر کرد: «او شما را بخشیده و از شما درگذشته است.»

چه کسانی معاف هستند

[2:184] روزهای معینی (برای روزه گرفتن تعیین شده است)؛ اگر کسی بیمار یا در سفر باشد، می‌تواند تعداد مساوی از روزهای دیگر را جایگزین کند. کسانی که می‌توانند روزه بگیرند، اما با سختی زیاد، می‌توانند به ازای هر روز افطار، یک فرد فقیر را اطعام کنند. اگر کسی داوطلبانه (کارهای نیک بیشتری) انجام دهد، بهتر است. اما روزه گرفتن برای شما بهترین است، اگر فقط می‌دانستید.

بنابراین دو معافیت وجود دارد. هر کس بیمار یا در سفر باشد، همان تعداد روز را در زمان دیگری از سال روزه می‌گیرد. هر کس که فقط با سختی زیاد می‌تواند روزه بگیرد، برای مثال سالمندان، به جای آن به ازای هر روز یک فرد فقیر را اطعام می‌کند و تشویق می‌شود که بیشتر بدهد. بارداری و شیردهی نیز مشمول همین رحمت می‌شوند. از هیچ‌کس خواسته نشده که به خود آسیب برساند.

شب قدر

[97:1] ما آن را در شب قدر نازل کردیم. [97:2] چه شگفت‌انگیز است شب قدر! [97:3] شب قدر بهتر از هزار ماه است. [97:4] فرشتگان و روح در آن شب به اذن پروردگارشان نازل می‌شوند تا هر فرمانی را اجرا کنند. [97:5] آن شب تا طلوع فجر، صلح و آرامش است.

قرآن در شب بیست و هفتم رمضان در روح محمد قرار داده شد (نگاه کنید به 17:1، 44:3 و 53:1-18). ده شب آخر ماه، زمان اعتکاف برای کسانی است که می‌توانند آن را به جا آورند: آیه 2:187 به اعتکاف در مسجد در این شب‌ها اشاره می‌کند، و اینکه برای هر کسی که این کار را انجام می‌دهد، آمیزش جنسی کنار گذاشته می‌شود. زبانهٔ روزه، ده شب آخر و شب قدر را برای هر سال مشخص می‌کند.

آنچه در قرآن نیست

تمام آنچه در بالا آمد، کل چیزی است که خدا مقرر کرده است. بقیه موارد، مانند فرمول‌های نیت که باید خوانده شود، نمازهای مخصوص شب، قوانین مربوط به مسواک و قطره چشم، این ایده که یک جرعه آب به اشتباه روزه را باطل می‌کند، و روزه گرفتن ماه‌های اضافی، از منابعی غیر از قرآن می‌آید و هیچ اعتباری ندارد. «اینها قوانین خدا هستند؛ از آنها تجاوز نکنید. خدا این‌گونه آیات خود را برای مردم روشن می‌سازد، تا به رستگاری برسند» (2:187). یک تسلیم‌شده این ماه را، از سحر تا غروب، همان‌طور که قرآن می‌گوید، روزه می‌گیرد و خدا را برای هدایتشان بزرگ می‌دارد.

روزه در قرآن، فراتر از رمضان

روزه همچنین به عنوان کفاره در جاهای دیگر قرآن نیز آمده است: برای شکستن قسم (5:89)، برای تخلف از شکار در حین حج (5:95)، به جای قربانی حیوان در حین حج برای کسانی که توانایی مالی آن را ندارند (2:196)، و در مورد طلاق غیرقانونی (58:4). اینها راه‌حل‌های مشخصی برای اعمال مشخصی هستند که هر کدام در آیهٔ خود بیان شده‌اند و هر کدام بر یک پایه استوارند: فقط قرآن.