پیوست ۱۴، قضا و قدر

پیوست ۱۴

تقدیر از پیش

ما کاملاً آزاد هستیم که به خدا ایمان بیاوریم یا از او بی‌اعتقاد باشیم. ارادهٔ خداست که ما ایمان خواهیم آورد (18:29، 25:57، 73:19، 74:37، 76:29، 78:39، 80:12).

پس از ارتکاب گناه اصلی ما (پیوست 7)، خدا به ما فرصت داد تا اقرار به جرم خود کنیم و حکومت مطلق او را قبول کنیم (33:72). اما ما تصمیم گرفتیم که بخواهیم یک نمایش از توانایی شیطان به عنوان یک خدا ببینیم. بسیاری از مردم اعتراض می‌کنند که خدا آن‌ها را آفریده است، تا آن‌ها را از این آزمون وحشتناک عبور دهد. آشکار است که افراد چنینی آگاه نیستند که [1] آن‌ها یک جرم وحشتناک ارتکاب کرده‌اند (مقدمه و پیوست 7)، و [2] فرصت داده شده بود تا از جرم خود انکار کنند و خود را رستگار کنند، اما انتخاب کردند که از آزمون عبور کنند.

از آیه 57:22 می‌فهمیم که زندگی‌های ما، همراه با هر چیز دیگری در اطرافمان، بر روی چیزی شبیه به یک نوار ویدیویی پیش‌ضبط شده است. خدا کاملاً می‌داند که هر کدام از ما چه نوع تصمیمی قرار است بگیریم؛ او می‌داند که کدام یک از ما به بهشت می‌روند و کدام به دوزخ. حتی قبل از اینکه به این دنیا متولد شویم، خدا می‌دانست کدام جان‌ها نیکو و کدام جان‌ها شرور هستند. از دیدگاه علم همه‌گیر خدا، می‌توانیم یک مهر بر دیوانه هر کسی تصور کنیم که "بهشت" یا "دوزخ" نوشته شده است. اما از دیدگاه ما، ما کاملاً آزاد هستیم که با اختیار مطلق خدا یا دیدگاه‌های بت‌پرستانه شیطان همراه شویم. پیش‌تعیین، بنابراین، یک واقعیت است از دیدگاه خدا، نه از دیدگاه ما.

این تفاهم تعداد زیادی از آیاتی را که می‌گویند "خدا هر که را بخواهد هدایت می‌کند و هر که را بخواهد گمراه می‌سازد" توضیح می‌دهد. بر اساس دانش خود، خدا جان‌های ما را در شرایطی که لایق آن هستیم، قرار می‌دهد. وقتی خدا به فرشتگان گفت "من آنچه شما نمی‌دانید می‌دانم" (2:30)، این به این معنا بود که برخی از ما لایق یک فرصت برای رستگاری بودند. یک نمونه از هدایت خدا برای کسانی که لایق هدایت هستند، در آیه 21:51 آمده است: "ما به ابراهیم هدایتش را دادیم، زیرا که ما از او آگاه بودیم." به عبارت دیگر، خدا می‌دانست که ابراهیم جان خوبی داشته که لایق هدایت بود، و خدا به او هدایت و درک داد. یک نمونه دیگر در آیه 12:24 آمده است. یوسف عاشق همسر نجیب‌زاده مصری شد و تقریباً زنا می‌کرد "اگر اینکه او نشانه‌ای از پروردگارش ندیده بود." خدا به ما در آیه 12:24 آموخت که او "از یوسف بدی و گناه را رانده بود، زیرا که او یکی از بندگان مخلص من بود." آیا یوسف کنترل شهوت خود را داشت؟ یا آیا حفاظت خدا از گناه او را پاک داشت؟ چنین است سرنوشت‌پیشگویی.