Dodatek 37, Sprawiedliwość Karnawa

Dodatek 37

Sprawiedliwość Karnawała

Jeśli złodziej ukradnie Ci tysiąc dolarów i trafi do więzienia, co z tego wyniknie? A jeśli złodziej ma żonę i dzieci, jaki jest ich przewinienie? Dlaczego mieliby być pozbawieni ojca?

Koran rozwiązuje ten problem, jak również problemy związane z systemami sprawiedliwości karnych obecnymi w dzisiejszym świecie.

Równość jest Prawem [2:178-179]

Zgodnie z karnym wymiarem sprawiedliwości w Koranie, złodziej skazany za kradzież tysiąca dolarów od Ciebie musi pracować dla Ciebie aż do momentu, gdy zostaniesz w pełni zrekompensowany za tysiąc dolarów, które straciłeś, oraz za wszelkie inne szkody i niedogodności, jakie kradzież mogła Ci sprawić. Jednocześnie niewinna żona i dzieci złodzieja nie są pozbawione swojego mężczyzny, a kosztowny system więzienny zostaje zlikwidowany. Więzienie jest okrutnym i nieludzkim karaniem, które okazało się być bezużyteczne dla wszystkich zainteresowanych.

Wbrew powszechnej opinii, ręka złodzieja nie powinna być obcinana. Dzięki Bogu za Jego miłosierdzie i cud matematyczny w Koranie, teraz wiemy, że ręka złodzieja powinna być oznaczona. Oznaczenie ręki złodzieja jest wspomniane w 5:38. Suma numerów sury i wersetu daje 5+38 = 43. Innym miejscem w Koranie, gdzie mowa jest o "odcięciu ręki", jest 12:31. Tutaj widzimy kobiety, które tak podziwiały Józefa, że "odcięły" swoje ręce. Oczywiście nie odcięły swoich rąk; nikt nie jest w stanie tego zrobić. Suma numerów sury i wersetu wynosi 12+31=43, taka sama suma jak w 5:38. To daje matematyczne potwierdzenie, że prawo koraniczne nakazuje oznaczenie ręki złodzieja, a nie jej odcięcie. Dodatkowe potwierdzenie matematyczne dostarcza fakt, że 19 wersetów po 12:31 ponownie widzimy "odcięcie ręki". Kara w islamie (Poddanie) opiera się na zasadzie równoważności i presji społecznej (2:178, 5:38, 24:2).

Bluźnierstwo zwane "Hadisem i Sunną" ustanowiło ukamienowanie na śmierć jako karę dla małżeńskich cudzołożników. To nie jest prawo Boże. Jak stwierdzono w 24:2, kara za cudzołóstwo to publiczne chłostanie; sto symbolicznych batów. Jak wskazano powyżej, podstawową karą jest społeczne napiętnowanie i skandalizowanie przestępcy. Publiczne chłostanie osiąga ten cel.

W kontekście zabójstwa Koran zdecydowanie zniechęca do kary śmierci (2:179). "Wolny za wolnego, niewolnik za niewolnika, kobieta za kobietę" (2:178). Ze względu na ludzką okrucieństwo i niesprawiedliwość wielu ludzi nie jest w stanie nawet wyobrazić sobie, co mówi ta koraniczna zasada. Odmawiają przyjęcia jasnych nakazów, że należy przestrzegać surowej zasady równoważności - jeśli kobieta zabije mężczyznę, albo mężczyzna zabije kobietę, albo niewolnik zabije wolnego, albo wolny zabije niewolnika, kary śmierci nie można zastosować. Koran woli, aby zabójca zrekompensował rodzinie ofiary. Zabicie zabójcy nie przywraca ofiary, ani nie przynosi korzyści rodzinie ofiary poprzez wykonanie kary na zabójcy. Rekompensata musi jednak być wystarczająca, aby odstraszyć innych. W islamie (Poddanie), ofiara i/lub rodzina ofiary są sędziami we wszystkich przestępstwach; oni decydują, jaka kara powinna być wymierzona pod nadzorem osoby znającej Koran.