ส่วนท้าย 37, ยุทธศาสตร์อาชญากรรม

ส่วนของเอกสาร 37

ยุติธรรมอาชญากรรม

หากขโมยขโมยพันดอลลาร์จากคุณ และพวกเขาถูกจับกุมไว้ในเรือนจำ คุณจะได้อะไร? ถ้าขโมยมีภรรยาและเด็ก ความผิดของพวกเขาคืออะไร? ทำไมพวกเขาถึงต้องถูกเสียเสียงพ่อไป?

พระคัมภีร์แก้ปัญหานี้ได้ รวมถึงปัญหาที่เกิดขึ้นกับระบบยุติธรรมที่มีอยู่ในโลกปัจจุบันด้วยครับ/ค่ะ.

ความเท่าเทียมเป็นกฎหมาย [2:178-179]

ตามการยุติธรรมอาฆาตในพระคัมภีร์ ผู้โจรที่ต้องการว่าจ้างขโมยพันดอลลาร์จากคุณจะต้องทำงานให้คุณจนกว่าคุณจะได้รับเงินคืนทั้งหมดที่คุณสูญเสียพันดอลลาร์นั้น รวมถึงความเสียหายและความไม่สะดวกที่เกิดขึ้นจากการถูกขโมยอีกด้วย ในเวลาเดียวกัน ภรรยาและเด็กของโจรที่ไม่เกี่ยวข้องจะไม่ถูกเป็นโรคของชายของตน และระบบคุ้มครองที่มีค่าใช้จ่ายสูงจะถูกยกเลิกไป การจำคุกเป็นการลงโทษที่โหดร้ายและไม่มีมนุษยธรรมซึ่งไม่เป็นประโยชน์ต่อทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้องทั้งหมด

ข้อคิดที่ผิดกันก็คือ มือของขโมยจะไม่ถูกตัดออก ขอขอบคุณพระเจ้าสำหรับความกรุณาและความสิริธรรมในอัลกุรอาน ตอนนี้เรารู้ว่ามือของขโมยจะถูกทำเครื่องหมาย การทำเครื่องหมายบนมือของขโมยระบุไว้ใน 5:38 ตัวเลขของตอนและดวงอาทิตย์บวกกันได้ 5+38 = 43 ส่วนที่อื่นในอัลกุรอานที่พบว่า "มือถูกตัด" คือใน 12:31 นี่คือที่ที่เราเห็นผู้หญิงที่ชื่นชมโยเซฟมากขนาดที่พวกเขา "ตัด" มือของพวกเขา โดยชัดเจนพวกเขาไม่ได้ตัดมือของพวกเขาออก ไม่มีใครทำได้เช่นนั้น ตัวเลขของตอนและดวงอาทิตย์บวกกันได้ 12+31=43 มีผลรวมเหมือนกันกับ 5:38 นี้ให้การยืนยันทางคณิตศาสตร์ว่ากฎหมายในอัลกุรอานเรียกให้ทำเครื่องหมายบนมือของขโมย ไม่ใช่ตัดมือออก การยืนยันทางคณิตศาสตร์เพิ่มเติมถูกให้: 19 ดวงอาทิตย์หลังจาก 12:31 เราเห็น "การตัดมือ" อีกครั้ง การลงโทษในอิสลาม (ซับมิชชั่น) ขึ้นอยู่กับความเท่าเทียมและความกดดันจากสังคม (2:178, 5:38, 24:2)

การดูหมิ่นที่เรียกว่า "ฮาดีธ์และซุนนา" ได้กำหนดการลงจากหินให้กับผู้พนันที่แต่งงานเป็นโทษ ซึ่งนี้ไม่ใช่กฎหมายของพระเจ้า ตามที่ระบุไว้ใน 24:2 โทษสำหรับการผิดหมิ่นคือการลงเอาะและการลงโทษในท้องเมือง โดยให้รับลบร้อยแสนแบบสัญลักษณ์ ตามที่ได้กล่าวไว้ข้างต้น โทษพื้นฐานคือการกดดันทางสังคมและทำให้เสื่อมลงของผู้กระทำความผิด การลงเอาะในท้องเมืองสามารถบรรลุวัตถุประสงค์นี้ได้

ในการจัดการกับการฆ่าโดยสวัสดิการ, อัลกุรอานแน่นอนไม่สนับสนุนการลงโทษประหารชีวิต (2:179). "ชีวิตต้องเป็นตองของชีวิต, ทาสต้องเป็นตองของทาส, และหญิงต้องเป็นตองของหญิง" (2:178). เนื่องจากความชั่วร้ายและความอยุติธรรมของมนุษย์, มีผู้มากมายที่ไม่สามารถจินตนาการถึงว่ากฎหมายในอัลกุรอานนี้หมายถึงอะไร. พวกเขาปฏิเสธการยอมรับข้อบังคับที่ชัดเจนว่าจะต้องให้ความเท่าเทียมอย่างเข้มงวด - ถ้าหญิงฆ่าชาย, หรือชายฆ่าหญิง, หรือทาสฆ่าบุคคลอิสระ, หรือบุคคลอิสระฆ่าทาส, การลงโทษประหารชีวิตไม่สามารถนำมาใช้ได้. อัลกุรอานมีนโยบายที่ชอบให้ผู้ฆ่าชดเชยครอบครัวของเหยื่อ. การฆ่าผู้ฆ่าไม่ทำให้เหยื่อกลับมาได้, และครอบครัวของเหยื่อก็ไม่ได้รับประโยชน์จากการประหารผู้ฆ่า. แต่การชดเชยต้องเพียงพอที่จะเป็นการขู่เข็ญสำหรับผู้อื่น. ในอิสลาม (อิสลาม), เหยื่อและ/หรือครอบครัวของเหยื่อเป็นผู้พิพากษาสำหรับความผิดทั้งหมด; พวกเขากำหนดว่าการลงโทษควรเป็นอย่างไรภายใต้การดูแลของบุคคลที่รู้จักอัลกุรอาน.