سوره 37: ترتيب دهندگان (الصافات)
به نام خدا، بخشندهترين، مهربانترين
[37:1] مرتب كنندگان در صفها.
[37:2] سرزنش كنندگان كسانی كه بايد سرزنش شوند.
[37:3] قرأت كنندگان پيغامها.
[37:4] خدای شما فقط يكی است.
[37:5] پروردگار آسمانها و زمين، و هر چه در بين آنها است، و پروردگار شرقها.
[37:6] ما پايينترين آسمان را با سيارههای زينتی زينت دادهايم.
[37:7] ما آنرا از شر هر شيطان پليدی حفظ كرديم.
[37:8] آنها نمی‌توانند جاسوسی جامعه بالايی را بكنند؛ از هر طرف بمباران می‌شوند.
[37:9] آنها محكوم شدهاند؛ آنها سزاوار عذاب ابدی شدهاند.
[37:10] اگر هر يك از آنها جرأت كند كه محدوده خارجی را مورد حمله قرار دهد، با سلاح پرتابی شديدی ضربه می‌خورد.
[37:11] از آنها سئوال كن، "آيا خلقت آنها مشكلتر است، يا مخلوقات ديگر؟" ما آنها را از گل خيس خلق كرديم.
[37:12] در حالی كه تو در هيبت هستی، آنها مسخره می‌كنند.
[37:13] هنگاميكه به آنها تذكر داده شود، توجه نمی‌كنند.
[37:14] هنگاميكه اثبات را ببينند، استهزاء می‌كنند.
[37:15] آنها گويند، "اين شعبدهای است آشكار!
[37:16] "پس از اينكه ما مرديم و بصورت خاك و استخوان درآمديم، آيا دوباره برانگيخته می‌شويم؟
[37:17] "حتی اجداد باستانی ما؟"
[37:18] بگو، "بله، اجباراً احضار خواهيد شد."
[37:19] فقط يك اشاره لازم است كه در نتيجه آن (برمی‌خيزند) نگاه می‌كنند.
[37:20] آنها خواهند گفت، "وای بر ما؛ اين است آن روز قضاوت."
[37:21] اين است آن روز تصميمگيری كه شما آن را باور نمی‌كرديد.
[37:22] متجاوزين را احضار كنيد، و همسرانشان را، و معبودانی را كه پرستش می‌كردند
[37:23] در كنار خدا، و آنها را به راه جهنم راهنمايی كنيد.
[37:24] آنها را متوقف كنيد، و از ايشان سئوال كنيد:
[37:25] "چرا يكديگر را كمك نمی‌كنيد؟"
[37:26] آنها در آن روز كاملاً تسليم خواهند بود.
سرزنش دوجانبه
[37:27] آنها نزد يكديگر خواهند آمد، يكديگر را مورد سئوال قرار می‌دهند و سرزنش می‌كنند.
[37:28] آنها (به رهبرانشان) خواهند گفت، "شما از طرف راست بر ما می‌آمديد."
[37:29] آنها جواب خواهند داد، "اين شما هستيد كه از مؤمنان نبوديد.
[37:30] "ما هرگز قدرتی بر شما نداشتيم؛ اين شما هستيد كه ستمكار بوديد.
[37:31] "ما عادلانه سزاوار قضاوت پروردگارمان شديم؛ حالا بايد رنج ببريم.
[37:32] "ما شما را گمراه كرديم، فقط بخاطر اينكه گمراه بوديم."
[37:33] اينچنين، آنها همگی با هم در عذاب آن روز سهيم خواهند شد.
[37:34] اينچنين ما جزای گناهكاران را می‌دهيم.
اولين دستور
[37:35] وقتيكه به آنها گفته شد، "لا اله الا اللَّه (غير از خدا، خدايی نيست)،" آنها متكبر شدند.
[37:36] آنها گفتند، "آيا ما بايد خدايان خود را بخاطر شاعری ديوانه رها كنيم؟"
[37:37] در واقع، او حقيقت را آورده است، و رسولان را تصديق كرده است.
[37:38] مطمئناً، شما دردناكترين عذاب را خواهيد چشيد.
[37:39] شما فقط نسبت به آنچه انجام دادهايد مجازات می‌شويد.
[37:40] فقط بندگان خدا كه مطلقاً مخلص تنها او هستند (نجات خواهند يافت).
[37:41] آنها سزاوار روزيهايی شدهاند كه دقيقاً به ايشان اختصاص داده شده است.
[37:42] همه نوع ميوهها. آنها گرامی خواهند شد.
[37:43] در باغهای مفرح.
[37:44] روی مبلمانها نزديك يكديگر.
[37:45] جامهايی از نوشابههای خالص به آنها داده خواهد شد.
[37:46] زلال و گوارا برای نوشندگان.
[37:47] هرگز آلوده نشود، و هرگز تمام نشود.
[37:48] با آنها همنشينان عالی خواهند بود.
[37:49] محافظت شده مانند تخم مرغهای شكننده.
ساكنان بهشت، ساكنان جهنم را ملاقات می‌كنند
[37:50] آنها نزد يكديگر خواهند آمد، و با يكديگر گفتگو كنند.
[37:51] يكی از آنها خواهد گفت، "من رفيقی داشتم.
[37:52] "او مسخره می‌كرد:" آيا تو همه اينها را باور داری؟
[37:53] "بعد از اينكه بميريم و بصورت خاك و استخوان در آييم، آيا برای بازخواست، صدا خواهيم شد؟"
[37:54] او خواهد گفت: "فقط نگاه كن!"
[37:55] وقتی نگاه كند، رفيقش را در قلب جهنم خواهد ديد.
[37:56] او (نزد رفيقش خواهد رفت و) گويد، "به خدا، نزديك بود تو من را نابود كنی.
[37:57] "اگر بخاطر نعمت پروردگارم نبود، من هم اكنون با تو بودم.
[37:58] "(آيا هنوز باور می‌كنی) كه ما می‌ميريم،
[37:59] "فقط اولين مرگ، و ما هرگز مجازات نمی‌شويم؟"
بخشودگی: بزرگترين پيروزی
[37:60] چنين است بزرگترين پيروزی.
[37:61] اين است آنچه هر كارگری بايد برای آن كار كند.
[37:62] آيا اين سرنوشت بهتری است، يا آن درخت تلخ؟
[37:63] ما آنرا تنبيهی برای متجاوزين قرار داديم.
[37:64] آن درختی است كه در قلب جهنم می‌رويد.
[37:65] گلهايش مانند سرهای شياطين است.
[37:66] آنها آنقدر از آن می‌خورند تا شكمهايشان پر شود.
[37:67] سپس روی آن نوشابهای دوزخی.
[37:68] سپس به جهنم باز خواهند گشت.
آنها كوركورانه از والدينشان پيروی كردند
[37:69] آنها والدينشان را گمراه يافتند.
[37:70] و كوركورانه رد پايشان را دنبال كردند.
[37:71] اكثر نسلهای قبلی هم به همين ترتيب گمراه شدند.
[37:72] ما بر ايشان هشدار دهندههايی فرستادهايم.
[37:73] ببين چگونگی عاقبت كسانی را كه به ايشان هشدار داده شده بود.
[37:74] فقط بندگان خدا كه مطلقاً مخلص تنها او هستند (نجات می‌يابند).
نوح
[37:75] اينچنين، نوح ما را ندا داد، و ما بهترين جواب دهندگان بوديم.
[37:76] ما او خانواده او را از آن مصيبت عظيم نجات داديم.
[37:77] ما همراهان او را نجات يافتگان قرار داديم.
[37:78] و ما تاريخ او را برای نسلهای بعدی نگاهداشتيم.
[37:79] از ميان مردمان، صلح بر نوح.
[37:80] ما اينچنين پرهيزكاران را پاداش می‌دهيم.
[37:81] او يكی از بندگان باايمان ما است.
[37:82] ما بقيه را غرق كرديم.
ابراهيم
[37:83] در ميان پيروانش، ابراهيم بود.
[37:84] او با تمام وجود به سوی پروردگارش آمد.
[37:85] او به پدرش و مردمش گفت، "شما چه چيز را پرستش می‌كنيد؟
[37:86] "آيا اين خدايان ساختگی را بجای خدا می‌خواهيد؟
[37:87] "شما در باره پروردگار جهان چه فكر می‌كنيد؟"
[37:88] او با دقت به ستارگان نگاه كرد.
[37:89] سپس مأيوس شد و گفت، "من از اين خسته شدم!"
[37:90] آنها از او روی گرداندند.
[37:91] سپس او روی بطرف بُتهايشان كرد، گفت، "آيا دوست داريد غذا بخوريد؟
[37:92] "چرا حرف نمی‌زنيد؟"
[37:93] سپس او آنها را درهم شكست.
[37:94] آنها با عصبانيت فراوان نزد او رفتند.
[37:95] او گفت، "چطور می‌توانيد آنچه را می‌تراشيد، پرستش كنيد؟
[37:96] "وقتيكه خدا شما و هر چه را می‌سازيد، آفريده است!"
[37:97] آنها گفتند، "بياييد آتش عظيمی برپا كنيم و او را در آن بياندازيم."
[37:98] آنها بر عليه او توطئه كردند، اما ما آنها را بازنده قرار داديم.
[37:99] او گفت، "من می‌روم نزد پروردگارم؛ او من را هدايت خواهد كرد."
[37:100] "پروردگار من، به من فرزندان پرهيزكار عطا كن."
[37:101] ما به او مژده فرزندی خوب داديم.
خواب شيطانی*
[37:102] هنگاميكه او آنقدر بزرگ شد تا بتواند با او كار كند، او گفت، "پسرم، در خواب می‌بينم كه تو را قربانی می‌كنم. چه فكر می‌كنی؟" او گفت، "ای پدر من، هر كاری كه به تو امر شده است انجام بده. بخواست خدا، تو من را صبور خواهی يافت."
[37:103] هر دو آنها تسليم شدند، و او پيشانی وی را زمين گذاشت (تا او را قربانی كند).
خدا دخالت می‌كند تا ابراهيم و اسماعيل را نجات دهد
[37:104] ما او را ندا داديم: "ای ابراهيم.
[37:105] "تو خواب را باور كردهای." ما اينچنين پرهيزكاران را پاداش می‌دهيم.
[37:106] درواقع، آن امتحان سختی بود.
[37:107] ما (اسماعيل) را با جايگزين كردن حيوانی برای قربانی آزاد كرديم.
[37:108] و ما تاريخ او را برای نسلهای بعدی حفظ كرديم.
[37:109] صلح بر ابراهيم.
[37:110] ما اينچنين پرهيزكاران را پاداش می‌دهيم.
[37:111] او يكی از بندگان باايمان ما است.
تولد اسحاق
[37:112] سپس ما مژده بدنيا آمدن اسحاق را به او داديم، تا يكی از پيغمبران پرهيزكار باشد.
[37:113] ما به او و اسحاق نعمت عطا كرديم. در ميان نسلهای آنها، بعضی پرهيزكار، و بعضی متجاوزين ستمكار هستند.
موسی و هارون
[37:114] ما همچنين به موسی و هارون نعمت داديم.
[37:115] ما آنها و مردمشان را از آن مصيبت بزرگ نجات داديم.
[37:116] ما آنها را حمايت كرديم، تا اينكه پيروز شدند.
[37:117] ما به هر دوی آنها كتاب آسمانی پرمحتوا عطا كرديم.
[37:118] ما آنها را در راه راست هدايت كرديم.
[37:119] ما تاريخشان را برای نسلهای بعدی حفظ كرديم.
[37:120] صلح بر موسی و هارون.
[37:121] ما اينچنين پرهيزكاران را پاداش می‌دهيم.
[37:122] هر دو آنها از جمله بندگان پرهيزكار ما بودند.
الياس
[37:123] الياس يكی از رسولان بود.
[37:124] او به مردمش گفت، "آيا نمی‌خواهيد پرهيزكارانه عمل كنيد؟
[37:125] "آيا مجسمهای را می‌پرستيد، بجای خالق متعال؟
[37:126] "خدا؛ پروردگار شما، و پروردگار اجداد شما!"
[37:127] آنها او را باور نكردند. در نتيجه، می‌بايست برای حساب پس دادن خوانده می‌شدند.
[37:128] تنها بندگان خدا كه مطلقاً مخلص تنها او هستند (نجات می‌يابند).
[37:129] ما تاريخ او را برای نسلهای بعدی حفظ كرديم.
[37:130] صلح بر الياس، و همه كسانی كه مانند الياس هستند.
[37:131] ما اينچنين پرهيزكاران را پاداش می‌دهيم.
[37:132] او يكی از بندگان باايمان ما بود.
لوط
[37:133] لوط يكی از رسولان بود.
[37:134] ما او و همه خانواده او را نجات داديم.
[37:135] فقط آن پيرزن محكوم به فنا شده بود.
[37:136] ما بقيه را هلاك كرديم.
[37:137] شما هنوز در روز از ويرانههايشان می‌گذريد.
[37:138] و در شب. آيا می‌فهميد؟
يونس
[37:139] يونس يكی از رسولان بود.
[37:140] او به كشتی پرباری فرار كرد.
[37:141] او سركش شد و بنابراين، به بازندگان پيوست.
[37:142] در نتيجه، ماهی او را بلعيد، و او بود كسی كه بايد سرزنش می‌شد.
[37:143] اگر بخاطر متوسل شدن او به تفكر و نيايش (خدا) نبود،
[37:144] تا روز برانگيخته شدن در شكمش باقی مانده بود.
[37:145] ما باعث شديم تا به صحرا افكنده شود، فرسوده.
[37:146] ما باعث شديم تا درختی با ميوههای خوردنی برايش روييد.
[37:147] سپس ما او را نزد صد هزار، يا بيشتر فرستاديم.
[37:148] آنها ايمان آوردند، و ما اجازه داديم تا از زندگی اين دنيا لذت ببرند.
[37:149] از آنها سئوال كن آيا پروردگارت صاحب دختران است، درحاليكه آنها صاحب پسران هستند!
[37:150] آيا ما فرشتگان را مؤنث خلق كرديم؟ آيا آنها شاهد بر آن بودند؟
[37:151] بدرستيكه آنها كفر فاحشی ببار می‌آورند، وقتيكه می‌گويند-
[37:152] "خدا پسری اختيار كرده است." آنها واقعاً دروغگو هستند.
[37:153] آيا او دختران را بر پسران ترجيح داد؟
[37:154] اين چگونه منطقی است كه شما داريد؟
اشاره به كافران
[37:155] چرا متوجه نمی‌شويد؟
[37:156] آيا اثباتی داريد؟
[37:157] كتابتان را به ما نشان دهيد، اگر راست می‌گوييد.
[37:158] آنها حتی رابطه خاصی بين او و جنها جعل كردند. جنها خودشان می‌دانند كه زيردست هستند.
[37:159] ستايش خدا را؛ بسيار بالاتر از ادعای ايشان.
[37:160] فقط بندگان خدا كه مطلقاً مخلص تنها او هستند (نجات می‌يابند).
[37:161] در واقع، شما و آنچه پرستش می‌كنيد.
[37:162] نمی‌توانيد هيچ چيز را به او تحميل كنيد.
[37:163] فقط شما در جهنم خواهيد سوخت.
فرشتگان
[37:164] هر يك از ما كار مشخصی داريم.
[37:165] ما مرتب كنندگان هستيم.
[37:166] ما (پروردگارمان را) آنطور كه می‌بايست ستايش كردهايم.
پيروی كوركورانه از والدين
[37:167] آنها می‌گفتند،
[37:168] "اگر ما دستورات صحيحی از والدينمان دريافت كرده بوديم،
[37:169] "از پرستش كنندگان می‌بوديم؛ وقف تنها خدا."
[37:170] اما آنها ايمان نياوردند، و مطمئناً خواهند فهميد.
پيروزی رسولان تضمين شده است
[37:171] تصميم ما قبلاً برای بندگان ما، رسولان مقرر شده است.
[37:172] آنها مطمئناً پيروز هستند.
[37:173] سربازان ما، برندگان هستند.
[37:174] پس برای مدتی به آنها بیاعتنايی كن.
[37:175] آنها را بنگر؛ آنها هم خواهند نگريست.
[37:176] آيا آنها مجازات ما را به مبارزه می‌طلبند؟
[37:177] در روزی كه به آنها اصابت كند، آن روز بسيار فلاكتباری خواهد بود؛ به آنها هشدارهای كافی داده شده است.
[37:178] برای مدتی به آنها اعتناء نكن.
[37:179] آنها را بنگر؛ آنها هم خواهند نگريست.
[37:180] ستايش پروردگارت را، پروردگار بزرگ؛ بسيار بالاتر از ادعاهايشان.
[37:181] صلح بر رسولان.
[37:182] ستايش خدا را، پروردگار جهان.