Dodanie 10, Użycie przez Boga liczby mnogiej.

Dodatek 10

Użycie przez Boga liczby mnogiej

W anglojęzycznym świecie, gdzie doktryna Trójcy jest powszechna, niektórzy ludzie są zaintrygowani użyciem przez Boga liczby mnogiej w Koranie. Przeważający przekaz Koranu, gdzie nie ma absolutnie żadnego kompromisu, to "BOG JEST JEDEN" (2:133, 163; 4:171; 5:73; 6:19; 9:31; 12:39; 13:16; 14:48, 52; 16:22, 51; 18:110; 21:108; 22:34; 37:4; 38:65; 39:4; 40:16; 41:6; 112:1).

Zawsze, gdy Wszechmocny używa pierwszej liczby mnogiej, zawsze oznacza to udział innych istot, takich jak anioły. Na przykład, objawienie tego Koranu wiązało się z udziałem anioła Gabriela i proroka Mahometa. Dlatego też użyto formy mnogiej w werset 15:9: "Objawiliśmy tę Pismę, i będziemy je zachowywać." Forma mnoga tutaj po prostu odzwierciedla fakt, że anioł Gabriel i prorok Mahomet brali udział w procesie dostarczania Koranu.

Kolejnym przykładem jest tchnienie życia w Adama i Jezusa. Stworzenie Adama miało miejsce w niebie, gdzie Bóg bezpośrednio wtchnął w niego tchnienie życia. Dlatego konsekwentnie używana jest forma pierwszej osoby liczby pojedynczej: "Wdmuchnąłem w Adama z mojego ducha" (15:29, 38:72). Natomiast stworzenie Jezusa miało miejsce na ziemi, gdzie Gabriel przekazał "słowo" Boga Maryi. Konsekwentnie używana jest forma mnoga, gdy mowa o stworzeniu Jezusa (21:91, 66:12).

Kiedy Bóg przemówił do Mojżesza bezpośrednio, bez pośrednictwa aniołów, widzimy, że Bóg mówi wyłącznie w czasie pojedynczym: "Jestem Bogiem. Nie ma innego boga oprócz Mnie. Ty będziesz oddawał Mi cześć i wykonywał regularne modlitwy kontaktowe (Salat), aby Mnie uczcić." (20:12-14).

Kiedy wspomina się o czci dla Boga, używany jest czas pojedynczy (51:56).