Παράρτημα 10, Η Χρήση της Πληθυντικής Αριθμητικής από τον Θεό

Παράρτημα 10

Η Χρήση του Θεού της Πληθυντικής Αριθμητικής

Στον αγγλόφωνο κόσμο, όπου η διδασκαλία της τριάδας είναι ευρέως διαδεδομένη, μερικοί άνθρωποι ενδιαφέρονται για τη χρήση του Θεού της πληθυντικής έννοιας στο Κοράνι. Το κυρίαρχο μήνυμα του Κορανίου, όπου δεν υπάρχει καμία συμβιβαστική θέση, είναι ότι "Ο ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ" (2:133, 163; 4:171; 5:73; 6:19; 9:31; 12:39; 13:16; 14:48, 52; 16:22, 51; 18:110; 21:108; 22:34; 37:4; 38:65; 39:4; 40:16; 41:6; 112:1).

Κάθε φορά που ο Παντοδύναμος χρησιμοποιεί την πρώτη πληθυντική μορφή, αναπόφευκτα υποδηλώνει τη συμμετοχή άλλων οντοτήτων, όπως οι αγγέλοι. Για παράδειγμα, η αποκάλυψη αυτού του Κορανίου συνεπλάκη με τη συμμετοχή του αγγέλου Γαβριήλ και του προφήτη Μωάμεθ. Έτσι, η χρήση της πληθυντικής μορφής στο 15:9: "Αποκαλύψαμε αυτό το ιερό κείμενο, και θα το διαφυλάξουμε", απλώς αντανακλά το γεγονός ότι ο αγγελος Γαβριήλ και ο προφήτης Μωάμεθ συμμετείχαν στη διαδικασία παράδοσης του Κορανίου.

Ένα άλλο παράδειγμα αφορά το να φυσήξεις την πνοή ζωής στον Αδάμ και τον Ιησού. Η δημιουργία του Αδάμ έλαβε χώρα στον παράδεισο και ο Θεός του φύσησε απευθείας την πνοή ζωής. Έτσι, χρησιμοποιείται συνεχώς η μορφή πρώτου προσώπου ενικού: "Φύσηξα στον Αδάμ από το πνεύμα Μου" (15:29, 38:72). Η δημιουργία του Ιησού, από την άλλη, έλαβε χώρα στη γη, και ο Γαβριήλ μετέφερε το "λόγο" του Θεού στη Μαρία. Χρησιμοποιείται συνεχώς η πληθυντική μορφή όταν αναφέρεται στη δημιουργία του Ιησού (21:91, 66:12).

Όταν ο Θεός μίλησε απευθείας στον Μωυσή, χωρίς τη μεσολάβηση αγγέλων, βλέπουμε ότι ο Θεός μιλά αποκλειστικά στον ενικό αριθμό: "Είμαι ο Θεός. Δεν υπάρχει άλλος θεός εκτός από Εμένα. Θα με προσκυνήσεις μόνο εμένα και θα τηρείς τις τακτικές προσευχές επαφής (Σαλάτ) για να με μνημονεύεις." (20:12-14).

Κάθε φορά που αναφέρεται η λατρεία του Θεού, χρησιμοποιείται η ενική ένταση (51:56).