ส่วนเสริม 3, เราทำให้คัมภีร์กุรอันง่ายขึ้น [54:17]

ส่วนของเส้นท้าย 3

เราทำให้ศักดิ์ศรีง่าย [54:17]

บทความที่ 11:1 บอกเราว่าปาฏิหาริย์ของพระคัมภีร์เกี่ยวข้องกับ [1] การออกแบบทางคณิตศาสตร์ที่เหนือจิตใจของโครงสร้างทางกายภาพและ [2] การเขียนบทกลอนที่มีคุณภาพเยี่ยมอย่างพร้อมกัน.

หนึ่งคนอาจสามารถตรงตามความต้องการในการกระจายตัวเลขของรูปแบบคณิตศาสตร์ที่ง่ายดายได้ อย่างไรก็ตาม นี้มักจะบรรลุผลด้วยการเสียคุณภาพด้านวรรณกรรมไป การควบคุมสมัชชาวรรณกรรมและการกระจายตัวอักษรแบบซับซ้อนในพระคัมภีร์ (ภาคผนวก 1) มองเห็นได้จากความจริงว่าพระคัมภีร์ถูกสร้างให้เรียนรู้ ทำความเข้าใจ และสนุกสนาน ต่างจากหนังสือที่มนุษย์สร้างขึ้น พระคัมภีร์นั้นทำให้สนุกที่จะอ่านซ้ำและซ้ำอีก แบบไม่มีที่สิ้นสุด

หัวข้อของเล่มนี้ถูกทำซ้ำในซูราห์ 54, บทที่ 17, 22, 32, และ 40 ตามที่พบว่าข้อความภาษาอาหรับของอัล-กุรอานถูกเรียงลำดับให้อ่านหรือจำได้ง่าย โดยพระเจ้าได้สร้างเราขึ้นมาและทราบถึงวิธีที่มีประสิทธิภาพที่สุดในการจำข้อความเข้าไว้ในหน่วยความจำของเรา การจำภาคอัล-กุรอานมีบทบาทสำคัญในการอนุรักษ์ข้อความต้นฉบับจากชั่วโมงสู่ชั่วโมงในยุคที่หนังสือเขียนยังไม่เป็นสิ่งที่พบเห็นบ่อย

โดยไม่รู้ตัวเลย คนที่จำพระคัมภีร์ได้ได้รับความช่วยเหลือจากพระเจ้าผ่านระบบวรรณกรรมที่ซับซ้อนเมื่อเขาออกเสียงของคำพระคัมภีร์ ทุกบรรทัดในพระคัมภีร์มีสิ่งที่ฉันเรียกว่า "กระดิ่งความจำ" ซึ่งมีหน้าที่เตือนผู้อ่านถึงสิ่งที่มาถัดจากนั้น ระบบนี้ใหญ่มาก ฉันจะยกตัวอย่างเพียงสองอันเท่านั้น:

ใน ซูรา 2 อย่างที่ 127, 128, และ 129 ลงท้ายด้วยชื่อของอัลลอฮ์สองชื่อต่อไปนี้ คือ "อัล-ซามีอัล-อะลีม (ผู้ฟัง ผู้รู้ทุกอย่าง)," "อัล-ทาววาบอัล-ราฮีม (ผู้ทรงกลับกลอง ผู้กรุณามาก)," และ "อัล-อะซีซอัล-ฮาคีม (ผู้ทรงเด่น ผู้ฉลาดมาก)," ตามลำดับ ถ้าเป็นหนังสือปกติ คนจะสับสนในการจับคู่ชื่อเหล่านี้หกชื่อ แต่ไม่ในอัล-กุรอาน ทุกคู่ชื่อเหล่านี้มีการแจ้งเตือนด้วย "กระดิ่งความจำ" ในบรรทัดเดียวกันก่อนที่จะมีคู่ชื่อที่ถูกต้อง ดังนั้น บทที่ 127 กล่าวถึงอิบราฮีมและอิสมาอิลกำกวมพื้นฐานของกาบาห์ บทนี้ลงท้ายด้วยชื่อ "อัล-ซามีอัล-อะลีม" เสียงที่โดดเด่นที่นี่คือ "S," "M," และ "อายิน" ตัวอักษรเหล่านี้โดดเด่นในคำว่า "อิสมาอิล" เราพบว่าคำนี้ถูกเลื่อนไปอย่างชัดเจนในประโยค ซึ่งทำให้คุณภาพทางวรรณกรรมดีขึ้น ดังนั้น เราพบว่าบทนี้เป็นดังนี้: "เมื่ออิบราฮีมกำกวมพื้นฐานของกาบาห์พร้อมกับอิสมาอิล..." ปกติแล้ว นักเขียนมนุษย์จะพูดว่า "เมื่ออิบราฮีมและอิสมาอิลกำกวมพื้นฐานของกาบาห์..." แต่การเลื่อนเสียงใน "อิสมาอิล" ทำให้เสียงเหล่านี้เข้าใกล้กับท้ายบท และจึงเตือนให้เรารู้ว่าชื่อของอัลลอฮ์ที่ถูกต้องในบทนี้คือ "อัล-ซามีอัล-อะลีม"

บทที่ 128 มีคำ "Tubb" ที่โดดเด่นอยู่ก่อนชื่อ "Al-Tawwaab Al-Raheem" คำว่า "Tubb" จึงเป็นเสียงกระซิบที่จำสำคัญ ชื่อของอัลลอฮ์ที่ปลาย 2:129 คือ "Azeez, Hakeem" เสียงที่โดดเด่นที่นี่คือ "Z" และ "K" โดยชัดเจนว่าเสียงกระซิบในบทนี้คือคำว่า "Yuzakkeehim"

อีกตัวอย่างที่ดีอีกอันพบได้ใน 3:176, 177 และ 178 ที่บอกถึงการลงโทษของผู้ที่ปฏิเสธศรัทธาว่า " `Azeem (น่ากลัว)," "Aleem (เจ็บปวด)," และ "Muheen (นูนหนา)," ตามลำดับ ในหนังสือที่มนุษย์สร้างขึ้น ผู้จำคำอาจสับสนระหว่างคำพูดเหล่านี้ได้ง่าย แต่เราพบว่าแต่ละคำคำนี้มีเสียงเตือนที่มีพลังที่ช่วยป้องกันไม่ให้เกิดความสับสน คำว่า " `Azeem" ในบท 176 มีเสียงเตือนจากคำว่า "Huzzun" ที่มีตัวอักษร "Z" ที่เน้น ซึ่งช่วยเราจำคำนี้ได้ง่ายขึ้น คำว่า "Aleem" ในบท 177 มีเสียงจากคำว่า "Iman" เป็นเสียงเตือน และคำว่า "Muheen" ใน 3:178 มีเสียงจาก "M" และ "H" มากมายตลอดบทนี้ ช่วยให้เราจำคำนี้ได้ง่ายขึ้น

ตัวอย่างอื่น ๆ ของเสียงระฆังความทรงจำรวมถึงส่วนสุดท้ายของ 3:173 และ ส่วนเริ่มต้นของ 3:174, ส่วนสุดท้ายของ 4:52 และ ส่วนเริ่มต้นของ 4:53, ส่วนสุดท้ายของ 4:61 และ ส่วนเริ่มต้นของ 4:62, ส่วนสุดท้ายของ 18:53 และ ส่วนเริ่มต้นของ 18:54, และอีกมากมายในที่อื่นๆ อีกด้วยครับ/ค่ะ.