پوشش زنان در اسلام

حقیقت آشکار می‌شود

خداوند متعال در قرآن یادآوری می‌کند که او هیچ سختی‌ای بر ما، چه مرد و چه زن، در انجام دینمان قرار نداده است:

"در راه خدا چنانکه شایسته است جهاد کنید. او شما را برگزیده و هیچ سختی‌ای بر شما قرار نداده است در دینتان – دین پدرتان ابراهیم..." (22:78)  

قرآن به ما یک سرنخ می‌دهد که زنان، در زمان پیامبر، در سختی قرار نداشتند و حجاب نداشتند:

"فراتر از دسته‌هایی که برای شما توصیف شد، شما از ازدواج با هر زن دیگری منع شده‌اید، و نمی‌توانید همسر جدیدی (از دسته‌های ممنوعه) جایگزین کنید، هر چقدر هم که زیبایی آنها را تحسین کنید.  شما باید به کسانی که قبلاً برای شما حلال شده‌اند، راضی باشید. خداوند بر همه چیز ناظر است." (33:52)  

واضح است که اگر آنها حجاب داشتند، نمی‌توانستید زیبایی آنها را تحسین کنید.

طبق قرآن، بهترین لباس "لباس تقوا" است" و نه «حجاب» همانطور که از آیه زیر می فهمیم:

ای فرزندان آدم، ما برای شما لباس‌هایی فراهم کردیم تا بدن‌هایتان را بپوشانید، و نیز برای تجمل. اما بهترین لباس، لباس تقواست. اینها از نشانه‌های خداست، تا شاید پند گیرند.» (7:26) 

بدیهی است که «علمای اسلامی» از قرآن پند نمی‌گیرند. آنها «حجاب» را بهترین لباس می‌دانند، هرچند که به خواست خدا، در ادامه این مقاله نشان خواهیم داد که کلمه «حجاب» هیچ ربطی به پوشش زنان ندارد.

زنان باید سینه (بالاتنه) خود را بپوشانند و نه صورت یا مو را بر اساس آیه 24:31 در قرآن:

«و به زنان مؤمن بگو چشمان خود را فرو گیرند و عفت خود را حفظ کنند. هیچ قسمتی از بدن خود را آشکار نکنند، مگر آنچه ضروری است. سینه‌های خود را بپوشانند (خمار در عربی)، و این حکم را در حضور غیر از شوهرانشان، پدرانشان، پدران شوهرانشان، پسرانشان، پسران شوهرانشان، برادرانشان، پسران برادرانشان، پسران خواهرانشان، زنان دیگر، خدمتکاران یا کارمندان مردی که میل جنسی آنها از بین رفته است، یا کودکانی که به سن بلوغ نرسیده‌اند، سست نکنند. هنگام راه رفتن پاهای خود را به زمین نزنند تا جزئیات بدنشان آشکار شود. ای مؤمنان، همگی به سوی خدا توبه کنید تا رستگار شوید.» (24:31)

کلمه عربی "خمار" (نه حجاب) در آیه 24:31 به معنای هر “پوشش است.” اکثر ترجمه‌های سنتی به وضوح تحت تأثیر احادیث منسوب به پیامبر قرار گرفته‌اند و کلمه "خمار" را به معنای "حجاب" (روسری) گرفته‌اند! یکی از ترجمه‌های محبوب انگلیسی قرآن که توسط مسلمانان سنتی استفاده می‌شود، ترجمه ا. یوسف علی است. آقای یوسف علی آیه 24:31 را اینگونه ترجمه کرده است: "...باید روسری‌های خود را بر روی سینه‌های خود بکشند...". تحریف آشکار است؛ کلمه عربی برای روسری " حجاب" است و نه "خمار"!

طبق قرآن، زنان باید لباس‌های خود را بلند کنند:

"ای پیامبر، به همسرانت، دخترانت، و زنان مؤمنان بگو که لباس‌های خود را بلند کنند. بدین ترتیب، شناخته می‌شوند و از آتزار در امان می‌مانند. خداوند آمرزنده و مهربان است." (33:59)

یک زن ممکن است در شرایط زیر پوشش خود را راحت‌تر کند:

"زنان می‌توانند (پوشش خود را) در حضور پدرانشان، پسرانشان، برادرانشان، پسران برادرانشان، پسران خواهرانشان، زنان دیگر، و خدمتکارانشان راحت‌تر کنند. آنها باید از خدا بترسند. خداوند بر همه چیز شاهد است." (33:55) 

لطفاً توجه داشته باشید که در مورد خدمتکار مرد باید به آیه 24:31 قرآن که قبلاً ذکر شد مراجعه کنیم. زنان مسن نیز ممکن است تحت شرایط خاصی پوشش خود را راحت‌تر کنند. (24:60).

از آیات فوق مشخص است که کد لباس برای زنان مسلمان طبق قرآن است پرهیزگاری و حیا و نه حجاب!

کلمه عربی "حجاب" در هفت آیه زیر از قرآن به چیزی غیر از کد لباس برای زنان اشاره دارد:

و میان آن دو حائلی است (و بینهما حجاب)، و بر اعراف مردانی هستند که هر یک را از سیمایشان می‌شناسند. و بهشتیان را صدا می‌زنند که: «سلام بر شما!» اینان وارد بهشت نشدند، ولی امید آن را دارند. (7:46)

«و چون قرآن بخوانی، میان تو و کسانی که به آخرت ایمان ندارند، پرده‌ای نامرئی (حجاباً مستوراً) قرار می‌دهیم.» (17:45)

«و در حالی که حجابی او را از آنان جدا می‌کرد (فاتخذت من دونهم حجاباً)، روح خود را به سوی او فرستادیم. او در شکل انسانی کامل بر او ظاهر شد.» (19:17)

«ای کسانی که ایمان آورده‌اید، به خانه‌های پیامبر وارد نشوید مگر اینکه به شما اجازه داده شود برای صرف غذا، و نه اینکه به زور وارد شوید.»

به هیچ وجه چنین دعوتی را نپذیرید. اگر دعوت شدید، می‌توانید وارد شوید. وقتی غذا خوردنتان تمام شد، باید بروید؛ او را در گفتگوهای طولانی درگیر نکنید. این کار پیامبر را آزار می‌داد، و او از گفتن آن به شما خجالت می‌کشید. اما خدا از حقیقت خجالت نمی‌کشد. اگر مجبور شدید چیزی از همسرانش بخواهید، از پشت پرده از آنها بخواهید (و اذا سالتموهن متاعا فاسالوهن من وراء حجاب). این برای دل‌های شما و دل‌های آنها پاک‌تر است. شما نباید پیامبر خدا را آزار دهید. شما نباید پس از او با همسرانش ازدواج کنید، زیرا این در نظر خدا گناهی بزرگ خواهد بود.» (33:53)

«سپس گفت: «من از چیزهای مادی بیشتر از عبادت پروردگارم لذت بردم، تا زمانی که خورشید غروب کرد (حتی توارت بالحجاب).» (38:32)

«گفتند: «ذهن ما تصمیم گرفته است، گوش‌های ما نسبت به پیام تو ناشنواست، و حجابی ما را از تو جدا می‌کند (و بیننا حجاب فاعمل اننا عاملون). هر کاری می‌خواهی بکن، ما هم همین کار را خواهیم کرد.» (41:5)

«هیچ انسانی نمی‌تواند با خدا ارتباط برقرار کند مگر از طریق الهام، یا از پشت پرده (او من وراء حجاب)، یا با فرستادن رسولی که از طریق او آنچه را که می‌خواهد آشکار می‌کند. او بلندمرتبه و حکیم است.» (42:51)

قرآن مسئولیت را بر عهده مردان و زنان می‌گذارد که چشمان خود را فرو اندازند، و قطعاً، نه اینکه زن را بپوشانند (حجاب) همانطور که از آیه زیر می‌فهمیم:

«به مردان مؤمن بگو که چشمان خود را فرو اندازند، و عفت خود را حفظ کنند. این برای آنها پاک‌تر است. خدا به هر کاری که می‌کنند کاملاً آگاه است. و به زنان مؤمن بگو که چشمان خود را فرو اندازند، و عفت خود را حفظ کنند...» (24:30-31)

در نتیجه، پوشاندن زنان در برخی کشورهای اسلامی یک نوآوری دینی مبتنی بر سنت برای ستم بر زنان است. هیچ ربطی به قوانین خدا در قرآن ندارد.

تحلیل آیات قرآن

در ادامه تلاشی برای روشن کردن سوءتفاهم‌ها در مورد کد لباس زنان در اسلام است که بسیاری از آنها ریشه در واژگان به کار رفته در خود آیات دارند. معنای کلمات به کار رفته در قرآن به طور مؤثری دستکاری شده است تا معنای واقعی کلمات خدا را تحریف کرده و اعمال سنت اسلامی را توجیه کند.

در طول سالیان متمادی، افراد متعددی با پیشینه‌های گسترده در زبان عربی به توضیحاتی که جمع‌آوری شده و در نهایت در اینجا ارائه شده‌اند، کمک کرده‌اند. بنابراین، تدوین این تعاریف را نمی‌توان تنها به من نسبت داد.

God has given us three basic rules regarding the dress code of women:
(1) the best garment is the garment of righteousness,
(2) whenever we dress, we should cover our chest (bosoms), and
(3) to lengthen our garment.

While these three simple rules may not be adequate for those who do not trust the wisdom of God’s words, the true believers know that God’s decree is absolutely enough.

Though it is within God’s full power to provide mankind with more rules regarding dress code (even to the point of graphs, designs or defining color limitations), He instead lends humanity simple terms for guidance and leaves the rest for us to decide. And ingeniously enough, these three guidelines are perfectly sufficient in giving every woman an awareness of proper decorum while protecting her right to choose her dress freely. Any addition to these basic Quranic rules may be viewed as a blatant attempt to correct God or improve on His merciful design.

Despite this, translators have deliberately added their own corrupted opinions in the verse that are based on the man-made books of Hadith and Sunna. In all likelihood, elements of their conclusions have also been derived from the traditional dress of Arab women in the days of Muhammad. As a result, these interpretations of the Quran totally differ from God’s commandments.

Yet, the greatest degree of controversy surrounds a select number of words. I will address those presently, and then continue to explain other terms prey to misinterpretation.

Misinterpreted Arabic Words In Verses Which Deals With Women Dress Code

“And tell the believing women to subdue their eyes, and maintain their chastity. They shall not reveal any parts of their bodies, except that which is necessary. They shall cover their chests, and shall not relax this code in the presence of other than their husbands, their fathers, the fathers of their husbands, their sons, the sons of their husbands, their brothers, the sons of their brothers, the sons of their sisters, other women, the male servants or employees whose sexual drive has been nullified, or the children who have not reached puberty. They shall not strike their feet when they walk in order to shake and reveal certain details of their bodies. All of you shall repent to God, O you believers, that you may succeed.” 24:31

Verses 24:31 and 33:59 teach us what we need to know: If you look at the Arabic word Yudnina (which means lengthening), Alaihinna (which means on their / over their), Min- jaloabiibhinna (which means dress or garment), these are the only terms used in that verse to specify the teachings of our dress code. And even more notably, Arabic words describing head, hair, eyes or veil are nowhere to be found.

Khimar / khomoorehenna

The traditional meaning has always been a cover, NOT a head cover; however, the latest innovation in translation defines it as head cover. Khimar was intentionally MADE to mean “head cover” by scholars who wished to enforce their personal understandings which, ironically, contradict God in the Quran. They passed this corrupted meaning to one another, including the scholars who re-wrote the Arabic dictionaries.

کلمه «خمار» از ریشه کلمه خمر گرفته شده است که به معنای «پوشاندن» است، بنابراین هر چیزی که چیزی را بپوشاند، خمار است. شراب در عربی «خمره» نامیده می‌شود، زیرا مغز را می‌پوشاند و باعث می‌شود فرد توانایی تفکر صحیح خود را از دست بدهد. پرده خمار است زیرا پنجره را می‌پوشاند، رومیزی خمار است زیرا میز را می‌پوشاند، لباس خمار است زیرا بدن را می‌پوشاند (هر لباسی خمار محسوب می‌شود؛ خمار محدود به پوشش سر نیست). پتو می‌تواند به عنوان خمار استفاده شود، شال خمار است و غیره. اکثر مترجمان، تحت تأثیر حدیث، این کلمه را به عنوان حجاب ترجمه می‌کنند و بدین ترتیب اکثر مردم را به این باور اشتباه می‌اندازند که این آیه از پوشاندن سر حمایت می‌کند.

در 24:31 خداوند از زنان می‌خواهد که پوشش خود «خمار» (که می‌تواند لباس، پالتو، شال، پیراهن، بلوز، روسری و غیره باشد) را برای پوشاندن سینه/گریبان خود استفاده کنند، نه سر یا موهایشان. اگر خداوند می‌خواست به زنان دستور دهد که سر یا موهای خود را بپوشانند، هیچ چیز مانع او نمی‌شد، اما خداوند به زنان دستور نداد که سر یا موهای خود را بپوشانند. 

کلمه عربی سینه، «جیب» در آیه (24:31) آمده است، اما کلمات عربی سر، «رأس» یا مو، «شعر» در آیه نیامده‌اند.

بخش پایانی آیه (24:31) چنین ترجمه می‌شود: «و پاهای خود را (به زمین) نزنند تا آنچه از زینتشان پنهان است آشکار شود.» جزئیات بدن را می‌توان با لباسی که می‌پوشید آشکار یا پنهان کرد، نه با پوشش سر.

همچنین به عبارت 24:31 توجه کنید: «و هیچ قسمتی از بدن خود را آشکار نکنند، مگر آنچه که ضروری است.»

این عبارت ممکن است برای بسیاری گیج‌کننده به نظر برسد، صرفاً به این دلیل که هنوز رحمت خدا را درک نکرده‌اند. باز هم، خداوند از یک اصطلاح بسیار کلی استفاده می‌کند تا به مردم آزادی دهد تا تعاریف مناسبی از «آنچه ضروری است» را مطابق با شرایط خودشان، به ترتیب، تعیین کنند.

تعریف این اصطلاح به عهده یک عالم یا شخص خاصی نیست. در عوض، خداوند یک ابهام عمدی در اصطلاحات آیه قرار می‌دهد تا به هر زن حق انتخاب و قضاوت مناسبی در مورد نحوه لباس پوشیدن شخصی خود بدهد. زنانی که با تقوا عمل می‌کنند، در تصمیم‌گیری صحیح برای آشکار کردن تنها «آنچه ضروری است» مشکلی نخواهند داشت.

زینتهن

کلمه «زینتهن» در 24:31 به اعضای بدن زن (زیبایی) اشاره دارد که با حرکت اغراق‌آمیز بدن هنگام راه رفتن می‌تواند برجسته شود، نه به زیورآلات و تزئینات مصنوعی که برخی مترجمان ادعا می‌کنند این اصطلاح به آنها اشاره دارد. در پایان آیه، خداوند به زنان فرمود که پاهای خود را به زمین نزنند تا «زینتهن» خود را نشان دهند.

کوبیدن پاها هنگام راه رفتن می‌تواند قسمت‌های خاصی از بدن را که نیازی به جلب توجه بی‌مورد ندارند، برجسته یا تکان دهد. مهم است به یاد داشته باشید که اگرچه راه رفتن با گام‌های اغراق‌آمیز ممکن است توجه هدفمند را به منحنی‌های خاصی از بدن جلب کند، اما این عمل جذابیت جنسی سر، مو یا صورت را افزایش نمی‌دهد. آنها با وجود هر حرکت نامناسبی ثابت می‌مانند و بخشی از آنچه خداوند در این آیه زینت پنهان می‌نامد، نیستند. علاوه بر این، کلمات عربی به کار رفته در هر دو آیه هیچ ربطی به مو، سر، چشم یا آرایش ندارند.

در واقع، دو کلمه در 33:59 وجود دارد که تحریف شده‌اند:

صرف نظر از فعالیت، کد لباس توصیف شده در قرآن در تمام اوقات اجباری است. بنابراین چه در محل کار باشید، چه در بازار، چه در خانه نماز بخوانید یا در مسجد، همان فرمان برای همه مناسبت‌ها معتبر است. با این حال، حجاب در انجام هیچ یک از مناسک اسلامی صرف نظر از زمان و مکان لازم نیست.

با این حال، قرآن به طور خاص توصیه می‌کند که هنگام حضور در مسجد در 7:31، لباس مناسب بپوشید. اما هیچ فرمان خاصی در مورد نحوه لباس پوشیدن هنگام اقامه نماز وجود ندارد.

مسلمانان سنتی با مجبور کردن زنان خود به پوشاندن بدن خود از سر تا پا، این دستورات را به چالش می‌کشند، به طوری که تقریباً توانایی نفس کشیدن را از آنها سلب می‌کنند. اما اگر این واقعاً یک فرمان اسلامی بود، چه نیازی بود که خدا به طور مشخص به زنان بگوید "زیبایی خود را بپوشانند"؟ خدا می‌توانست به سادگی به زنان دستور دهد که خود را از بالا تا پایین بپوشانند. با استناد نادرست به کلمه "زیبایی" در آیه، علما آزادی‌هایی را که در تحریف معنای واقعی قرآن با ارائه ترجمه‌های نادرست خود به منطق اشتباه می‌گیرند، آشکار می‌کنند. زیرا به گفته آنها، ممکن است استدلال شود که زنان غیرجذاب و مسن به دلیل عدم وجود زیبایی در چنین زنانی از حجاب معاف هستند. 24:31 به ما می‌آموزد که چه چیزی را باید بدانیم؛ تنها سه کلمه در آیه برای تعیین کد لباس زنانه وجود دارد.

جلباب

این اصطلاح معمولاً به "پارچه" ترجمه می‌شود، اما یک تحریف آشکار در این تفسیر وجود دارد. پارچه تنها یک نوع جلباب است. یک لباس، یک پیراهن، یک دامن، یک لباس شب، یک کت - به طور خلاصه - هر قطعه پارچه عمومی ممکن است به عنوان جلباب طبقه‌بندی شود. معنای این اصطلاح هرگونه ارتباط با جنسیت را نیز رد می‌کند؛ مرد یا زن ممکن است جلباب بپوشند. سوق دادن دیگران به این باور که این کلمه معنای دیگری، نامحدود یا محدود، دارد، توطئه‌ای در میان فاسدکنندگان است تا بی‌گناهان را به یک عقیده نادرست از حقیقت فریب دهند.

"من جلابیبهن" در مورد لباس یا پوشاک به طور کلی صحبت می‌کند. کلمه کلیدی "یدنین" است. اما قبل از هر توضیحی در مورد این اصطلاح، لازم است کلمه "علی" را مورد بحث قرار دهیم.

علی

کلمه علی در این آیه به معنای "پوشاندن" است؛ این امر به دلیل املای خاص کلمه، با حرف عربی عین آشکار می‌شود. در یک نوع رایج از این کلمه، علی با حرف الف نوشته می‌شود که تعریف این اصطلاح را به معنای "تا" تغییر می‌دهد.

بنابراین، خداوند از زنان می‌خواهد که از هر لباسی که هست برای پوشاندن سینه خود استفاده کنند. خداوند نمی‌گوید از لباسی استفاده کنید که شما را از بالا تا سینه بپوشاند.

یدنین

این کلمه از اصطلاح "دنا" به معنای "نزدیک شدن" گرفته شده است. به راحتی می‌توان آن را به معنای "نزدیک شدن به زمین" (یعنی بلند کردن) درک کرد، اما اندازه‌گیری دقیق طول در هیچ کجا به طور ضمنی بیان نشده است. چنین جزئیاتی به عهده فرد گذاشته شده است تا تصمیم بگیرد. فاسدکنندگان تلاش می‌کنند "یدنین" را به معنای گرفتن لباس و انداختن آن روی خود ترجمه کنند.

کلمات عربی "یدنین" (بلند کردن)، "علیهن" (بر آنها/روی آنها)، و "من جلابیبهن" (لباس یا پوشاک)، تنها اصطلاحاتی هستند که در آیه برای مشخص کردن آموزه‌های کد لباس ما استفاده شده‌اند. در هیچ کجا کلمه عربی برای توصیف سر، مو، چشم یا حجاب یافت نمی‌شود.

در آیه دیگری که مربوط به پوشش زنان است، تعابیر «بلند کردن لباس» مورد بحث و جدل قرار می‌گیرد. عدم ارائه معنای واقعی کلمه در قرآن توسط روحانیون، عامل اصلی این اختلاف باقی می‌ماند.

نتیجه‌گیری‌ها

«ای پیامبر، به همسران و دخترانت و زنان مؤمنان بگو که لباس‌های خود را بلند کنند. بدین ترتیب شناخته می‌شوند و از آزار و اذیت در امان می‌مانند. خداوند آمرزنده و مهربان است.» (33:59)

پوشاندن سینه با یک تکه پارچه مستقل نیز به معنای پوشاندن سینه است. زنان مسلمان سنتی سبکی از پوشش را برای پوشاندن سر بدون هیچ مبنایی از قرآن، یعنی حجاب، ابداع کرده‌اند. اگرچه ادعای اینکه این یک لباس اسلامی است اشتباه است، اما ادغام این دو و ادعای اینکه حجاب سر آنها باید برای پوشاندن سینه نیز گسترش یابد، حتی بیشتر اشتباه است.

در آیه 33:59، خداوند مقررات دیگری را برای پوشش زنان مسلمان در زمان حیات پیامبر وضع می‌کند. در این آیه، خداوند به پیامبر فرمود که به زنان بگوید لباس‌های خود را بلند کنند، و هرگز نگفت که طول آن چقدر باشد. خداوند می‌توانست بگوید به آنها بگو لباس‌های خود را تا مچ پا یا تا نیمه ساق پا یا تا زانو بلند کنند، اما خداوند این را نگفت. خداوند می‌داند که ما در جوامع مختلف زندگی خواهیم کرد و فرهنگ‌های متفاوتی خواهیم داشت و اصرار دارد که جزئیات کوچک این پوشش به مردم هر جامعه واگذار شود.

برای هر شخصی، آگاه یا ناآگاه، تعیین خط و نتیجه‌گیری برای خداوند در مورد تعریف حیا، صرفاً اعتراف به این است که او یا او گمان می‌کند بهتر از خداوند می‌داند. خداوند آن را برای ما باز گذاشته است (به شرطی که از سه قانون اساسی پیروی کنند) و هیچ کس اختیار محدود کردن آن را ندارد. علاوه بر این، ذهن سالم می‌تواند تشخیص دهد که کدام لباس به اندازه کافی مناسب است تا از توهین جلوگیری کند. فقط مردانی که تصورات ناپاک از زنان دارند، افکار خام خود را حفظ خواهند کرد. در حالی که خداوند دستور می‌دهد «مردان و زنان مؤمن چشمان خود را فرو بندند و عفت خود را حفظ کنند.»

بنابراین، حجاب سنتی توسط سنت اضافه شده است و در قرآن به تفصیل نیامده است. این باعث می‌شود سنت به عنوان یک کتاب مقدس هم‌رده با قرآن قرار گیرد. در زمان پیامبر، او فقط از قرآن پیروی می‌کرد. با کنار هم قرار دادن دستورات برای زنان برای پوشیدن لباس‌هایی که خداوند از آنها می‌خواهد، علاوه بر دستور نگاه کردن به زنان با حیا و احترام، هیچ مشکلی پیش نخواهد آمد – ان‌شاءالله.