Zasady ubioru kobiet w islamie

Prawda zostaje odsłonięta

Bóg Wszechmogący przypomina w Koranie, że nie nałożył żadnych trudności na nas, mężczyzn i kobiety, w praktykowaniu naszej religii:

„Będziecie dążyć do sprawy Boga, tak jak powinniście dążyć do Jego sprawy. On was wybrał i nie nałożył na was żadnych trudności w praktykowaniu waszej religii – religii waszego ojca Abrahama…” (22:78) 

Koran daje nam wskazówkę, że kobiety w czasach Proroka nie były narażone na trudności i nie były zasłonięte (hidżab):

„Poza kategoriami, które wam opisano, zabrania się wam poślubiania jakichkolwiek innych kobiet, ani nie możecie zastąpić nowej żony (z zakazanych kategorii), bez względu na to, jak bardzo podziwiacie ich urodę.  Musicie być zadowoleni z tych, które już zostały wam dozwolone. Bóg czuwa nad wszystkim.” (33:52) 

Wyraźnie, nie możecie podziwiać ich urody, jeśli były zasłonięte.

Według Koranu, najlepszym ubiorem jest „szata prawości”, a nie „zasłona” (hidżab), jak rozumiemy z następującego wersetu:

„O dzieci Adama, daliśmy wam szaty, aby zakryć wasze ciała, a także dla luksusu.  Ale najlepszą szatą jest szata prawości.  To są niektóre ze znaków Boga, aby mogli się opamiętać.” (7:26) 

Oczywiście, „islamscy uczeni” nie biorą pod uwagę Koranu. Uważają „hidżab” za najlepszy strój, chociaż, z woli Boga, pokażemy później w tym artykule, że słowo „hidżab” nie ma nic wspólnego z kodeksem ubioru dla kobiet.

Kobiety mają zakrywać swoje piersi (biust), a nie twarz ani włosy, na podstawie wersetu 24:31 w Koranie:

„I powiedz wierzącym kobietom, aby spuściły swoje oczy i zachowały swoją czystość. Nie będą ujawniać żadnych części swoich ciał, z wyjątkiem tego, co jest konieczne.  Będą zakrywać (khimar po arabsku) swoje piersi i nie będą łagodzić tego kodeksu w obecności innych niż ich mężowie, ich ojcowie, ojcowie ich mężów, ich synowie, synowie ich mężów, ich bracia, synowie ich braci, synowie ich sióstr, inne kobiety, męscy służący lub pracownicy, których popęd seksualny został zneutralizowany, lub dzieci, które nie osiągnęły dojrzałości płciowej.  Nie będą uderzać stopami, gdy chodzą, aby potrząsać i ujawniać szczegóły swoich ciał.  Wszyscy pokutujcie przed Bogiem, o wy wierzący, abyście odnieśli sukces.” (24:31)

Arabskie słowo „Khimar” (nie Hidżab) w powyższym wersecie 24:31 oznacza dowolne „nakrycie”. Większość tradycyjnych tłumaczeń jest oczywiście pod wpływem tak zwanych hadisów przypisywanych prorokowi i traktuje słowo „Khimar” jako „Hidżab” (zasłona)! Jednym z popularnych angielskich tłumaczeń Koranu używanych przez tradycyjnych muzułmanów jest tłumaczenie A. Yusufa Alego. Pan Yusuf Ali przetłumaczył powyższy werset 24:31 jako „…niech naciągną swoje „zasłony” na piersi…”. Zniekształcenie jest oczywiste; arabskie słowo oznaczające „zasłonę” to hidżab”, a nie „khimar”!

Według Koranu, kobiety powinny wydłużyć swoje szaty:

„O proroku, powiedz swoim żonom, swoim córkom i żonom wierzących, aby wydłużyły swoje szaty. W ten sposób zostaną rozpoznane i unikną obrazy. Bóg jest Przebaczający, Najmiłosierniejszy.” (33:59)

Kobieta może złagodzić swój kodeks ubioru w następujących sytuacjach:

„Kobiety mogą złagodzić (swój kodeks ubioru) w obecności swoich ojców, swoich synów, swoich braci, synów swoich braci, synów swoich sióstr, innych kobiet i swoich służących. Powinny czcić Boga. Bóg jest świadkiem wszystkich rzeczy.” (33:55)

Należy pamiętać, że w przypadku służącego płci męskiej musimy odwołać się do wspomnianego wcześniej Koranu 24:31. Starsze kobiety mogą również złagodzić swój kodeks ubioru pod pewnymi warunkami (24:60).

Z powyższych wersetów jasno wynika, że kodeks ubioru dla muzułmanek według Koranu to prawość i skromność, a nie zasłona (hidżab)!

Arabskie słowo „hidżab” w następujących siedmiu wersetach Koranu odnosi się do czegoś innego niż kodeks ubioru dla kobiet:

Bariera ich rozdziela (Wa bayna-humaa hijaab), podczas gdy Czyściec jest zajęty przez ludzi, którzy rozpoznają każdą stronę po ich wyglądzie. Będą wołać do mieszkańców raju: „Pokój wam.” Nie weszli (do raju) przez pobożne życzenia.” (7:46)

„Kiedy czytasz Koran, umieszczamy między tobą a tymi, którzy nie wierzą w życie ostateczne, niewidzialną barierę (hijaabam-mastuu-raa).” (17:45)

„Podczas gdy bariera oddzielała ją od nich (Fattakhazat min duunihim hijaabaa), posłaliśmy do niej naszego Ducha. Przyszedł do niej w postaci człowieka.” (19:17)

„O wy, którzy wierzycie, nie wchodźcie do domów proroka, chyba że otrzymacie pozwolenie na jedzenie, ani nie zmuszajcie

w żaden sposób nie przyjmować takiego zaproszenia. Jeśli zostaniesz zaproszony, możesz wejść. Kiedy skończysz jeść, odejdź; nie angażuj go w długie rozmowy. To raniło proroka, a on był zbyt nieśmiały, by ci to powiedzieć. Ale Bóg nie unika prawdy. Jeśli musisz o coś poprosić jego żony, poproś je zza bariery (Wa izaa saaltumuu-hunna mataa-an fasaluuhunna minw-waraaa-i hijaab). To jest czystsze dla waszych serc i ich serc. Nie wolno wam ranić posłańca Boga. Nie wolno wam poślubiać jego żon po nim, gdyż byłoby to rażącym wykroczeniem w oczach Boga.” (33:53)

„Wtedy powiedział: „Cieszyłem się rzeczami materialnymi bardziej niż czczeniem mojego Pana, aż słońce zaszło (hatta tawaarat bilhijaab).” (38:32)

„Powiedzieli: „Nasze umysły są zdecydowane, nasze uszy są głuche na twoje przesłanie, a bariera oddziela nas od ciebie (wa baynika hijaabun-fa-mal innanaa aamiluun). Rób, co chcesz, a my też tak zrobimy.” (41:5)

„Żaden człowiek nie może komunikować się z Bogiem inaczej niż poprzez inspirację, albo zza bariery (aw minw-waraaai hijaabin), albo przez wysłanie posłańca, przez którego objawia On, co chce. On jest Najwyższy, Najmądrzejszy.” (42:51)

Koran nakłada na mężczyzn i kobiety obowiązek powściągania wzroku i zdecydowanie nie zasłaniania kobiety (hidżab), jak rozumiemy z następującego wersetu:

„Powiedz wierzącym mężczyznom, aby powściągali swój wzrok i zachowywali swoją czystość. To jest dla nich czystsze. Bóg jest w pełni świadomy wszystkiego, co czynią. I powiedz wierzącym kobietom, aby powściągały swój wzrok i zachowywały swoją czystość…” (24:30-31)

Podsumowując, zasłanianie kobiet w niektórych krajach islamskich jest opartą na tradycji innowacją religijną mającą na celu ucisk kobiet. Nie ma to nic wspólnego z prawami Boga w Koranie. 

Analiza wersetów Koranu

Poniżej przedstawiono próbę rzucenia światła na błędne przekonania dotyczące kodeksu ubioru kobiet w islamie, z których wiele ma swoje korzenie w słownictwie używanym w samych wersetach. Znaczenie słów użytych w Koranie zostało skutecznie zmanipulowane, aby zniekształcić prawdziwe znaczenie słów Boga i usprawiedliwić praktyki tradycji islamskiej.

Na przestrzeni wielu lat liczne osoby z bogatym doświadczeniem w języku arabskim przyczyniły się do zebranych i ostatecznie przedstawionych tutaj wyjaśnień. Dlatego też sformułowanie tych definicji nie może być przypisane wyłącznie mnie.

God has given us three basic rules regarding the dress code of women:
(1) the best garment is the garment of righteousness,
(2) whenever we dress, we should cover our chest (bosoms), and
(3) to lengthen our garment.

While these three simple rules may not be adequate for those who do not trust the wisdom of God’s words, the true believers know that God’s decree is absolutely enough.

Though it is within God’s full power to provide mankind with more rules regarding dress code (even to the point of graphs, designs or defining color limitations), He instead lends humanity simple terms for guidance and leaves the rest for us to decide. And ingeniously enough, these three guidelines are perfectly sufficient in giving every woman an awareness of proper decorum while protecting her right to choose her dress freely. Any addition to these basic Quranic rules may be viewed as a blatant attempt to correct God or improve on His merciful design.

Despite this, translators have deliberately added their own corrupted opinions in the verse that are based on the man-made books of Hadith and Sunna. In all likelihood, elements of their conclusions have also been derived from the traditional dress of Arab women in the days of Muhammad. As a result, these interpretations of the Quran totally differ from God’s commandments.

Yet, the greatest degree of controversy surrounds a select number of words. I will address those presently, and then continue to explain other terms prey to misinterpretation.

Misinterpreted Arabic Words In Verses Which Deals With Women Dress Code

“And tell the believing women to subdue their eyes, and maintain their chastity. They shall not reveal any parts of their bodies, except that which is necessary. They shall cover their chests, and shall not relax this code in the presence of other than their husbands, their fathers, the fathers of their husbands, their sons, the sons of their husbands, their brothers, the sons of their brothers, the sons of their sisters, other women, the male servants or employees whose sexual drive has been nullified, or the children who have not reached puberty. They shall not strike their feet when they walk in order to shake and reveal certain details of their bodies. All of you shall repent to God, O you believers, that you may succeed.” 24:31

Verses 24:31 and 33:59 teach us what we need to know: If you look at the Arabic word Yudnina (which means lengthening), Alaihinna (which means on their / over their), Min- jaloabiibhinna (which means dress or garment), these are the only terms used in that verse to specify the teachings of our dress code. And even more notably, Arabic words describing head, hair, eyes or veil are nowhere to be found.

Khimar / khomoorehenna

The traditional meaning has always been a cover, NOT a head cover; however, the latest innovation in translation defines it as head cover. Khimar was intentionally MADE to mean “head cover” by scholars who wished to enforce their personal understandings which, ironically, contradict God in the Quran. They passed this corrupted meaning to one another, including the scholars who re-wrote the Arabic dictionaries.

Słowo „khimar” pochodzi od słowa rdzennego khamara, które oznacza „przykrywać”, więc wszystko, co coś przykrywa, jest khimarem. Wino po arabsku nazywa się „khamra”, ponieważ zakrywa mózg i sprawia, że traci się zdolność do prawidłowego myślenia. Zasłona jest khimarem, ponieważ zakrywa okno, obrus jest khimarem, ponieważ zakrywa stół, sukienka jest khimarem, ponieważ zakrywa ciało (każda sukienka jest uważana za khimar; khimar nie ogranicza się do nakrycia głowy). Koc może być używany jako khimar, szal jest khimarem itd. Większość tłumaczy, pod wpływem Hadisów, tłumaczy to słowo jako ZASŁONA i w ten sposób wprowadza większość ludzi w błąd, wierząc, że ten werset opowiada się za zakrywaniem głowy.

W 24:31 Bóg prosi kobiety, aby używały swojego okrycia „khimar” (będącego sukienką, płaszczem, szalem, koszulą, bluzką, chustą itp.) do zakrywania klatki piersiowej / biustu, a nie głowy czy włosów. Gdyby Bóg chciał nakazać kobietom zakrywanie głowy lub włosów, nic by Mu w tym nie przeszkodziło, ale Bóg nie nakazał kobietom zakrywania głowy ani włosów. 

Arabskie słowo oznaczające klatkę piersiową, „jaib”, znajduje się w wersecie (24:31), ale arabskie słowa oznaczające głowę, „raas”, lub włosy, „shaar”, NIE znajdują się w wersecie.

Ostatnia część wersetu (24:31) tłumaczy się jako: „Niech nie uderzają stopami, gdy idą, aby potrząsnąć i ujawnić pewne szczegóły swoich ciał”. Szczegóły ciała mogą być ujawnione lub nieujawnione przez sukienkę, którą nosisz, a nie przez nakrycie głowy.

Zwróć uwagę również na wyrażenie w 24:31: „Niech nie ujawniają żadnych części swoich ciał, z wyjątkiem tego, co jest konieczne”.

To wyrażenie może brzmieć dla wielu myląco, po prostu dlatego, że jeszcze nie zrozumieli miłosierdzia Boga. Ponownie, Bóg używa niezwykle ogólnego terminu, aby dać ludziom swobodę decydowania o właściwych definicjach „tego, co jest konieczne” zgodnie z ich własnymi okolicznościami.

Nie do uczonego ani żadnej konkretnej osoby należy definiowanie tego terminu. Zamiast tego, Bóg celowo umieszcza w terminologii wersetu dwuznaczność, aby zapewnić każdej kobiecie właściwy wybór i osąd dotyczący jej osobistego sposobu ubierania się. Kobiety, które postępują sprawiedliwie, nie będą miały problemu z podjęciem właściwej decyzji w ujawnianiu tylko tego, „co jest konieczne”.

Zeenatahunna

Słowo „zeenatahunna” w 24:31 odnosi się do części ciała kobiety (piękna), które mogą być podkreślone przesadnym ruchem ciała podczas chodzenia, a NIE do sztucznych ozdób i dekoracji, do których, jak twierdzą niektórzy tłumacze, odnosi się ten termin. Na końcu wersetu Bóg powiedział kobietom, aby nie uderzały stopami, aby pokazać swoje „zeenatahunna”.

Uderzanie stopami podczas chodzenia może podkreślać lub poruszać pewne części ciała, które nie muszą być frywolnie zwracane na siebie uwagę. Ważne jest, aby pamiętać, że choć chodzenie z przesadnymi krokami może wzbudzić ukierunkowaną uwagę na pewne krągłości ciała, to działanie nie zwiększa atrakcyjności seksualnej głowy, włosów czy twarzy. Pozostają one stałe pomimo wszelkich niepochlebnych ruchów i nie są częścią tego, co Bóg w tym wersecie nazywa ukrytą zeeną. Ponadto, arabskie słowa użyte w obu wersetach nie mają nic wspólnego z włosami, głową, oczami czy makijażem.

W rzeczywistości w 33:59 są dwa słowa, które zostały zniekształcone:

Niezależnie od aktywności, kodeks ubioru opisany w Koranie jest obowiązkowy przez cały czas. Niezależnie od tego, czy jesteś w pracy, na targu, modlisz się w domu czy w meczecie, to samo przykazanie obowiązuje we wszystkich okolicznościach. Welon nie jest jednak wymagany przy wykonywaniu żadnego islamskiego rytuału, niezależnie od czasu i miejsca.

Jednak Koran wyraźnie zaleca, aby ubierać się ładnie, gdy uczęszcza się do meczetu, w 7:31. Nie ma jednak konkretnego nakazu dotyczącego sposobu ubierania się podczas modlitwy kontaktowej.

Tradycyjni muzułmanie kwestionują te nakazy, zmuszając swoje kobiety do zakrywania ciała od stóp do głów, niemal uniemożliwiając im oddychanie. Ale gdyby to było prawdziwie islamskie zarządzenie, po co Bóg miałby wyraźnie mówić kobietom, aby „zakrywały swoje piękno”? Bóg mógł po prostu nakazać kobietom zakrywanie się od góry do dołu. Niepoprawnie cytując słowo „piękno” w wersecie, uczeni ujawniają swobody, jakie sobie pozwalają, zniekształcając prawdziwe znaczenie Koranu, podając swoje fałszywe tłumaczenia do wadliwej logiki. Zgodnie z ich rachunkiem, można by argumentować, że nieatrakcyjne i starsze kobiety mają być zwolnione z zasłaniania się z powodu braku piękna u takich kobiet. 24:31 uczy nas, co musimy wiedzieć; w wersecie są tylko trzy słowa określające kobiecy kodeks ubioru.

Gilbab

Ten termin jest powszechnie tłumaczony jako „tkanina”, ale w tej interpretacji występuje rażące zniekształcenie. Tkanina to tylko jeden rodzaj gilbabu. Sukienka, koszula, spódnica, koszula nocna, płaszcz — krótko mówiąc — każdy ogólny kawałek tkaniny może być sklasyfikowany jako gilbab. Znaczenie tego terminu odrzuca również wszelkie powiązania z płcią; mężczyzna lub kobieta może nosić gilbab. Wprowadzanie innych w błąd, że słowo to ma jakiekolwiek inne znaczenie, nieograniczone lub ograniczone, jest spiskiem wśród skorumpowanych, mającym na celu oszukanie niewinnych w fałszywym mniemaniu o prawdzie.

Min jaloabiibhinna mówi o sukience lub odzieży w ogóle. Kluczowym słowem jest Yudinana. Zanim jednak wyjaśnimy ten termin, konieczne jest omówienie słowa „ala”.

Ala

Słowo ala w tym wersecie przyjmuje znaczenie „zakrywać”; staje się to oczywiste ze względu na specyficzną pisownię słowa, z arabską literą ain. W powszechnej odmianie słowa, ala jest pisane z literą alif, co zmienia definicję terminu na „aż do”.

Tak więc Bóg prosi kobiety, aby używały jakiejkolwiek odzieży do zakrycia klatki piersiowej. Bóg nie mówi, aby używać odzieży, która zakrywa cię od góry do klatki piersiowej.

Yudinana

To słowo pochodzi od terminu „Dana”, co oznacza „zbliżać się”. Można je łatwo zrozumieć jako „zbliżać się do ziemi” (tj. wydłużać), ale nigdzie nie jest sugerowana precyzyjna miara długości. Takie szczegóły pozostawia się do indywidualnej decyzji. Korupcjonistki próbują tłumaczyć yudinana jako chwytanie swojej tkaniny i zarzucanie jej na siebie.

Arabskie słowa yudnina (wydłużanie), alaihinna (na ich/nad ich) i min jaloabiibhinna (sukienka lub odzież) to jedyne terminy użyte w wersecie do określenia zasad naszego kodeksu ubioru. Nigdzie nie znajdziemy żadnego arabskiego słowa opisującego głowę, włosy, oczy ani welon.

W innym wersecie dotyczącym kobiecego stroju, interpretacje „wydłużania szaty” budzą kontrowersje. Niezdolność duchownych do podania prawdziwego znaczenia tego słowa w Koranie pozostaje głównym czynnikiem rozbieżności.

Wnioski

„O proroku, powiedz swoim żonom, swoim córkom i żonom wierzących, aby WYDŁUŻYŁY swoje szaty. W ten sposób zostaną rozpoznane i unikną obrazy. Bóg jest Przebaczający, Najmiłosierniejszy.” (33:59)

Zakrywanie piersi niezależnym kawałkiem materiału to także zasłanianie biustu. Tradycyjne muzułmanki wprowadziły styl ubierania się, aby zakrywać głowę bez podstaw w Koranie, a mianowicie welon. Chociaż błędne jest twierdzenie, że jest to strój islamski, to jeszcze bardziej błędne jest łączenie jednego z drugim i twierdzenie, że noszony przez nie welon na głowę musi być przedłużony, aby zakryć biust.

W 33:59 Bóg ustanawia inne przepisy dotyczące stroju dla muzułmanek za życia proroka. W tym wersecie Bóg powiedział prorokowi, aby nakazał kobietom wydłużyć ich szaty, i nigdy nie powiedział, jak długa ma być ta długość. Bóg mógł powiedzieć, aby nakazał im wydłużyć ich szaty do kostek, do połowy łydki lub do kolan, ale BÓG TEGO NIE ZROBIŁ. Bóg wie, że będziemy żyć w różnych społecznościach i mieć różne kultury, i nalega, aby drobne szczegóły tego stroju zostały pozostawione ludziom każdej społeczności.

Dla każdej osoby, znającej się na rzeczy czy nie, wyznaczanie granicy i wyciąganie wniosków dla Boga na temat definicji skromności jest jedynie przyznaniem, że przypuszcza ona, iż wie lepiej niż Bóg. Bóg pozostawił to nam otwarte (pod warunkiem, że przestrzegają trzech podstawowych zasad) i nikt nie ma autorytetu, aby to ograniczać. Dodatkowo, zdrowy rozsądek potrafi ocenić, który strój jest wystarczająco odpowiedni, aby uniknąć obrazy. Tylko mężczyźni żywiący nieczyste wyobrażenia o kobietach będą utrzymywać swoje prymitywne myśli. Podczas gdy Bóg nakazuje „wierzącym mężczyznom i kobietom, aby spuszczali wzrok i zachowywali swoją czystość”.

Tak więc, tradycyjny Hidżab jest dodany przez Sunnę i nie jest szczegółowo opisany w Koranie. To sprawia, że Sunna jest pismem świętym równym Koranowi. Za czasów Proroka, on podążał tylko za Koranem. Łącząc nakazy dla kobiet, aby ubierały się tak, jak Bóg tego od nich oczekuje, z instrukcją, aby patrzeć na kobiety z pokorą i szacunkiem, nie będzie żadnych problemów – jeśli Bóg pozwoli.